استراتژیک‌ترین شریان تجاری جهان
دریای سرخ با طول ۱۴۰۰ مایل، ورودی حیاتی میان شمال شرقی آفریقا و شبه‌جزیره عربستان است. اهمیت این آبراه از آنجا ناشی می‌شود که سالانه ۱۲ تا ۱۵ درصد از کل تجارت دریایی جهان، با ارزشی فراتر از یک تریلیون دلار، از این مسیر عبور می‌کنند. این زنجیره تجاری که در شمال به کانال سوئز و در جنوب به تنگه بابالمندب ختم می‌شود، هرگونه اختلال در امنیت خود را مستقیماً به بازارهای جهانی منتقل می‌کند.
تغییر تاکتیک‌های انصارالله و پیشروی‌های میدانی
گزارش شورای روابط خارجی آمریکا نشان می‌دهد که انصارالله یمن با گسترش نفوذ خود در دریای سرخ، ابعاد جدیدی به درگیری‌های منطقه‌ای بخشیده است. این گروه تلاش می‌کند با محدود کردن جریان نفت و گاز از این گلوگاه، فشار بر طرف‌های درگیر افزایش دهد.
بر اساس این گزارش، تحولات میدانی انصارالله در نقاط کلیدی متمرکز بوده است:
- تصرف نقاط استراتژیک:در سپتامبر ۲۰۲۶، انصارالله کنترل شهر بندری «المخا» و چندین جزیره حیاتی در نزدیکی تنگه بابالمندب را به دست آورد و بدین ترتیب تسلط خود بر خط ساحلی یمن در دریای سرخ را تثبیت کرد.
- محاصره دریایی:این گروه محاصره کامل دریایی عربستان سعودی را اعلام کرد؛ کشوری که برای دسترسی به بازارهای جهانی نفت، به‌شدت به دریای سرخ متکی است.
- هدف قرار دادن کشتی‌ها:از ماه ژوئن، تردد تمامی کشتی‌های رژیم صهیونیستی یا وابسته به آن در این منطقه ممنوع شده و این شناورها «اهداف نظامی مشروع» نامیده شده‌اند.
پیامدهای امنیتی و اقتصادی برای جهان
تحلیل‌گران CFR معتقدند محاصره دریایی و تصرف قلمروهای جدید در نزدیکی بابالمندب، پیامدهای سنگینی برای اقتصاد جهانی دارد. در حالی که ایالات متحده و ایران در کشمکش بر سر کنترل تنگه هرمز هستند، احتمال بروز اختلال هم‌زمان در دو گلوگاه هرمز و بابالمندب، نگرانی‌ها را به اوج رسانده است.
این وضعیت نه تنها امنیت دریایی را به خطر می‌اندازد، بلکه می‌تواند باعث تأخیرهای شدید در زنجیره تأمین کالا و نوسانات شدید در قیمت انرژی شود. انصارالله با تغییر معادلات در دریای سرخ، اکنون ابزاری فشارآفرین در دست دارد که می‌تواند موازنههای منطقه‌ای را بازتعریف کند.