
بحران یا موفقیت؟ تضاد زیرساختی در جامعه سالمند
رئیسجمهور افزایش طول عمر را دستاوردی ارزشمند در حوزه دانش پزشکی و ارتقای سطح زندگی میداند و تأکید میکند که افزایش عمر در ذات خود یک «موفقیت» است، اما تبدیل این موفقیت به یک فرصت، در گرو آمادگی زیرساختهاست. او معتقد است اگر اقتصاد، نظام سلامت، رفاه و طراحی شهری با تغییرات جمعیتی همسو نشوند، این موفقیت به بحران تبدیل خواهد شد.
ایران اکنون در آستانه یکی از حساسترین تحولات جمعیتی تاریخ خود قرار دارد. برآوردها نشان میدهد تا سال ۱۴۳۰، بیش از ۳۰ درصد جمعیت کشور در سنین سالمندی قرار خواهند گرفت. این رقم هشدار میدهد که فرصت محدودی برای بازسازی زیرساختها وجود دارد و تصمیمات امروز، مستقیماً کیفیت زندگی میلیونها ایرانی در دهههای آینده را تعیین میکند.
رویکرد پیشگیرانه بهجای مداخلات دیرهنگام
پزشکیان با تکیه بر پیشینه پزشکی خود، استدلال میکند که پیشگیری همواره کمهزینهتر و انسانیتر از مداخلات دیرهنگام است. او هشدار داد که سیاستگذاریها نباید منتظر بمانند تا مشکلاتی نظیر بیماریهای مزمن، تنهایی، فقر و فشار بر نظامهای بیمهای به نقطهای بحرانی برسند و سپس به دنبال راهکار بگردند.
از نظر رئیسجمهور، زمان طلایی برای آمادهسازی جامعه سالمند، همین روزهایی است که هنوز بخش بزرگی از جامعه وارد این دوره نشدهاند. او تأکید کرد که منطق پیشگیری باید در تمامی لایههای سیاستگذاری سالمندی جاری شود تا فشار بر خانوادهها و سیستم سلامت کاهش یابد.
تغییر نگاه از «هزینه» به «سرمایه اجتماعی»
یکی از محورهای اصلی پیام رئیسجمهور، نقد نگاهی است که سالمندی را صرفاً با هزینههای درمان و بازنشستگی میسنجد. او معتقد است تقلیل دادن این دوره از زندگی به هزینههای مالی، نادیده گرفتن ظرفیتهای عظیم انسانی است.
- بهرهگیری از میلیونها سال تجربه و دانش انباشته در نسل سالمند.
- استفاده از مهارتها و سرمایه اجتماعی برای تقویت نسلهای جوان.
- ایجاد بسترهای مشارکت فعال سالمندان در ساختار جامعه.
پزشکیان در پایان تأکید کرد که هنر حکمرانی در این است که بتوان از این تجربیات به عنوان یک فرصت توسعه استفاده کرد، نه اینکه سالمندی را تنها به عنوان یک بار مالی برای دولت و جامعه تعریف کرد.