وزارت جنگ ایالات متحده ادعای به‌کارگیری سامانه‌های لیزری در تنگه هرمز را برای خنثی کردن پهپادها و موشکها مطرح کرده است. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که روزنامه نیویورک پست هزینه این پروژه را حدود ۵۰۰ میلیون دلار تخمین می‌زند و کارآمدی واقعی این سلاح‌ها را زیر سؤال می‌برد.
هزینه گزاف در بحران اقتصادی
تخصیص بودجه ۵۰۰ میلیون دلاری برای تسلیحات لیزری، درست در بحبوحه شرایط وخیم اقتصادی مردم آمریکا رخ می‌دهد. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که پرداخت چنین مبالغ هنگفتی برای سلاحی که هنوز نقاط ضعف بنیادین دارد، فشار مالی بیشتری بر دوش دولت وارد می‌کند.
محدودیت‌های عملیاتی و محیطی
قدرت لیزرها علی‌رغم تبلیغات گسترده، با محدودیت‌های عملیاتی شدیدی همراه است. نیویورک پست به نقاط ضعف کلیدی این فناوری اشاره کرده است:
- وابستگی به وضعیت جوی:این سامانه‌ها برای عملکرد موثر به آسمان صاف نیاز دارند و در شرایط آب‌وهوایی نامساعد کارایی‌شان افت می‌کند.
- ضعف در برابر حملات انبوه:دفاع در برابر هجوم گسترده و هم‌زمان پهپادها برای این سیستم‌ها دشوار است.
از آزمایشگاه تا میدان نبرد
جارد کلر، تحلیلگر و نویسنده گزارش‌های جنگ‌های لیزری، معتقد است اکنون زمان انتقال این فناوری از محیط‌های کنترل‌شده آزمایشگاهی به دنیای واقعی است. او توضیح می‌دهد که این سلاح‌ها با متمرکز کردن فوتون‌ها روی هدف، اثرات مخربی ایجاد می‌کنند.
به گفته کلر، مکانیسم این سلاح بر پایه «زمان توقف» استوار است؛ یعنی نور مسلح‌شده باید چند ثانیه روی هدف متمرکز بماند تا بتواند آن را سرنگون کند. قرارداد نیم میلیارد دلاری ارتش آمریکا در واقع تلاشی برای تبدیل این فرآیند آزمایشگاهی به یک ابزار آماده‌رزم در محیط‌های عملیاتی است.