بحران دیپلماتیک در شاخ آفریقا
وزارت امور خارجه اتیوپی رسماً اعلام کرد که سفارت این کشور در اریتره تعطیل شده است. آدیس آبابا دلیل این تصمیم را اقدامات خصمانه و تلاش‌های مستقیم و غیرمستقیم اریتره برای تشدید تنش‌ها عنوان کرده است.، ۱۰ دیپلمات اریترهای نیز از خاک اتیوپی اخراج شدند.
ریشه‌های تاریخی؛ از ضمیمه شدن تا جنگ ۳۰ ساله
تنش‌های فعلی ریشه در تاریخچه پیچیده و خونین دو کشور دارد. پس از جنگ جهانی دوم و استقلال مستعمرات سابق ایتالیا مانند لیبی و سومالی، اریتره فرصت استقلال را از دست داد و به اتیوپی ضمیمه شد. این تصمیم منجر به یک جنگ ۳۰ ساله شد که پیامدهای اجتماعی آن هنوز در ساختار هر دو کشور احساس می‌شود و بسیاری از جوانان هر دو طرف را به کام مرگ کشاند.
اگرچه اریتره در سال ۱۹۹۱ به استقلال رسید، اما ثبات در منطقه برقرار نشد. در سال ۱۹۹۸، تلاش نظامی دیگری برای پایان دادن به استقلال اریتره صورت گرفت که نتیجه آن اخراج مخفیانه ۷۰ هزار شهروند اریترهای از اتیوپی بود.
شکست وعده‌های صلح
امیدها برای پایان دادن به این خصومت‌ها در سال ۲۰۱۹ و با روی کار آمدن آبی احمد، نخست‌وزیر اتیوپی، زنده شد. اما در عمل، پیشنهادهای صلح او نتوانست گره‌های تاریخی را بگشاید و برای بسیاری، این وعده‌ها چیزی جز شعارهای توخالی نبود.
اتهامات متقابل و بازی قدرت‌های منطقه‌ای
در حال حاضر، فضای سیاسی میان دو کشور با اتهامات متقابل تند شده است. بیرهانو جولا، رئیس ستاد ارتش اتیوپی، صراحتاً اریتره را به همکاری با مصر علیه آدیس آبابا متهم کرده است. در مقابل، منتقدان اتیوپی را متهم می‌کنند که از نفوذ مخرب امارات در شاخ آفریقا حمایت می‌کند و پشتیبانی لجستیکی برای تحویل سلاح به نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) در سودان فراهم می‌سازد؛ نیروهایی که مسئول قتل ده‌ها هزار غیرنظامی هستند.
در تحلیل‌های استراتژیک، ابعاد این درگیری فراتر از دسترسی به بنادر است. گبرو اسرات، فرماندار سابق منطقه تیگرای، معتقد است هدف واقعی اتیوپی، جلوگیری از توسعه اقتصادی اریتره و تبدیل شدن آن به «سنگاپور دوم» است. از دیدگاه او، رونق اقتصادی اریتره می‌توانست منافع متقابلی برای اتیوپی و منطقه تیگرای داشته باشد، اما سیاست‌های ضد استقلال، مانع این رشد شد.