
جایگزینی مس با فیبرنوری؛ اولویت جدید زیرساختهای ایران
سالهای گذشته شاهد تمرکز شدید سرمایهگذاریها بر توسعه اینترنت و ارتباطات سیار بود، اما اکنون دولت چهاردهم مسیر متفاوتی را برگزیده است. در برنامههای فعلی، گسترش ارتباطات ثابت به عنوان یک ضرورت اجتنابناپذیر مطرح شده و برنامهای مدون برای توسعه فیبرنوری در سراسر کشور تدوین شده تا جایگزین شبکههای قدیمی مسی شود.
تأثیرات فنی و اقتصادی ارتقای شبکه
کارشناسان معتقدند تنها راهکار عملی برای رفع مشکل سرعت اینترنت ثابت در ایران، عبور از تکنولوژیهای قدیمی و حرکت به سمت فیبرنوری است. این تغییر زیرساختی علاوه بر افزایش سرعت دسترسی کاربران خانگی و تجاری، دو مزیت استراتژیک دیگر دارد: نخست، تقویت سهم اقتصاد دیجیتال در تولید ملی و دوم، کاهش فشار و ترافیک بر شبکههای ارتباطات سیار.
تغییر جایگاه فیبرنوری از «خدمت لوکس» به «زیرساخت پایه»
در سطح جهانی، فیبر نوری دیگر یک امکان رفاهی یا لوکس نیست، بلکه مانند آب و برق به یک زیرساخت پایه و حیاتی تبدیل شده است. بسیاری از کشورهای جهان هدفگذاری کردهاند که تا سال ۲۰۳۰، ضریب نفوذ این فناوری را به بالای ۹۵ درصد برسانند تا شریانهای حیاتی اقتصاد دیجیتال تقویت شود.
پیشتازان جهانی در گسترش شبکههای نوری
بیشترین پیشرفت در این حوزه در کشورهای آسیایی و خاورمیانه دیده میشود؛ مناطقی که عملاً سیمهای مسی قدیمی را بازنشسته کرده و به استانداردهای نوری کوچ کردهاند:
- امارات متحده عربی:با نرخ نفوذ ۹۸ تا ۹۹ درصد، رتبه اول جهانی در پوشش فیبرنوری خانگی را در اختیار دارد و تقریباً تمام منازل این کشور به این شبکه متصل هستند.
- سنگاپور و کره جنوبی:این دو کشور با پوشش ۹۰ تا ۹۵ درصدی، یکی از پایدارترین شبکهها را دارند و خدمات اینترنت ۱۰ گیگابیت بر ثانیه (10G-PON) را به صورت عمومی ارائه میدهند.
- چین:از نظر تعداد کاربر، بزرگترین شبکه فیبرنوری جهان در چین است. این کشور با پوشش نزدیک به ۹۰ درصد، بیش از ۵۰۰ میلیون خانوار را به شبکه نوری متصل کرده و در حال مهاجرت به فناوریهای نسل جدید است.