از انبار تاریک تا جادههای مدرن
داستان این خودرو با یک فیات 500 R مدل ۱۹۷۳ آغاز میشود. این ماشین سالها متعلق به خانواده مکس کیندرزلی، بنیانگذار استودیوی La Cinquecento بود، اما حدود ۲۵ سال در یک انبار رها شده بود و خاک گرفته بود. کیندرزلی تصمیم گرفت این مدل قدیمی را احیا کند، اما پروژه او از یک بازسازی ساده فراتر رفت و به خلق یک اثر هنری مهندسی تبدیل شد.
تغییرات ظاهری؛ روح کلاسیک در کالبدی عریضتر
مدل 500 Scattante همچنان فرم کوچک و دوستداشتنی فیات ۵۰۰ را حفظ کرده، اما در جزئیات دگرگون شده است. طراحان برای بهبود استایل و عملکرد، بدنه را کمی عریضتر کردند. تغییرات بصری این خودرو شامل موارد زیر است:
- نصب گلگیرهای بزرگتر و رکابهای جدید.
- بهکارگیری رینگهای مینیمال برای حفظ سادگی بصری.
- افزودن چهار چراغ گرد در قسمت جلو که ظاهری الهامگرفته از خودروهای رالی به آن بخشیده است.
قلب جدیدی برای یک بدنه نیمقرنی
تغییرات زیر پوست خودرو بسیار بنیادیتر است. موتور کوچک و قدیمی اصلی برداشته شد و یک موتور دو سیلندر ۸۰۲ سیسی متعلق به فیات ۱۲۶ جایگزین آن شد. این موتور همچنان در جایگاه سنتی خود یعنی بخش عقب خودرو قرار دارد.
مهندسان La Cinquecento برای اینکه رانندگی با خودرویی که حدود نیم قرن قدمت دارد، ایمن و راحت باشد، بخشهای فنی را بازنگری کردند. سیستم تعلیق، ترمزها، فرمان و سیستم خنککاری بهطور کامل بازطراحی شدند. همچنین سیستم برق و بخشهای مختلف شاسی برای انطباق با استانداردهای امروزی تغییر کردند.
این ارتقاهای فنی هزینهای در بخش وزن داشت. هدف سازندگان رسیدن به وزن ۶۵۰ کیلوگرم بود؛ یعنی این مدل سفارشی حدود ۱۵۰ کیلوگرم سنگینتر از فیات ۵۰۰ مدل ۱۹۷۳ است.