سقوط تک‌قطبی و بازگشت به چندقطبی
دنیای مادی سال‌هاست که بر اساس نگاه رئالیستی و دسته‌بندی ابرقدرت‌ها می‌چرخد. زمانی آمریکا و شوروی دو قطب اصلی جهان بودند، اما با زوال شوروی، ایالات متحده برای مدتی تنها قدرت برتر به نظر می‌رسید. این یکه‌تازی اما طولانی نشد و روسیه پساشوروی در کنار چین، جایگاه‌های دوم و سوم را تصاحب کردند و ساختار قدرت جهانی را تغییر دادند.
تغییر معادله در تقابل با آمریکا
علی‌اکبر علیزاده برمی، نماینده مجلس شورای اسلامی، با اشاره به درگیری‌های اخیر تأکید کرد که حاصل این نزاع‌ها، زمین‌گیر شدن آمریکا بوده است. او معتقد است ایالات متحده در برابر جمهوری اسلامی ایران با چالش‌هایی مواجه شد که در برخی عرصه‌ها به مغلوب شدن تن داد. همین واقعیت باعث شد تا در تحلیل‌های جهانی، از ایران به عنوان قدرت چهارمی در کنار آمریکا، روسیه و چین یاد شود.
تفاوت قدرت مادی و قوت معنوی
از نگاه علیزاده برمی، تعریف قدرت در ایران فراتر از تجهیزات نظامی است. او با استناد به پیام مقام معظم رهبری، بر این باور است که ایران از منظرگاه الهی، قدرت اول جهان است؛ زیرا بر اساس رسالت انبیای الهی و در پی احقاق حق حرکت می‌کند. از این منظر، آنچه پیروزی را رقم می‌زند، نه لزوماً تجهیزات، بلکه قوت معنوی و ایمانی است که سرنوشت را تعیین می‌کند.
وی در تحلیل تفاوت‌های استراتژیک دو طرف، به موارد زیر اشاره کرد:
- تکیه بر ایمان و رسالت به جای تکیه صرف بر سلاح مادی.
- برتری قوت معنوی بر تجهیزات پیشرفته‌ای نظیر بالگردهای کبرا.
- استمرار مسیر حرکت جمهوری اسلامی حتی در صورت نبود سلاح.
این نماینده مجلس خاطرنشان کرد که آمریکا هرچند موشک و تجهیزات نظامی داشت، اما هرگز از نیروهای مؤمن و معتقدی همچون شهید شیرودی برخوردار نبود. به باور او، قدرت اول بودن ایران به معنای ابرقدرت بودن صرفاً در ابعاد نظامی یا اقتصادی نیست، بلکه ریشه در اراده مردمی دارد که با قدرت در برابر دشمن می‌ایستند.