محمد علی یکتانیک در گفتگو با خبرنگار ایمنا، با بیان اینکه حذف هر گونه پرنده از چرخه حیات تنها یک اتفاق در طبیعت به نظر میرسد، اظهار کرد: حذف هر مهره از این زنجیره، ضربهای جبرانناپذیر به تعادل اکوسیستم وارد میکند. شکار پرندگان تنها پایان یک زندگی نیست، بلکه آغاز یک واکنش زنجیرهای است که در نهایت،
کشاورزی، امنیت غذایی و حتی
سلامت عمومی انسان را به چالش میکشد. بسیاری از پرندگان شکاری و حشرهخوار، سربازان خط مقدم در کنترل جمعیت آفات هستند. حذف این پرندگان باعث میشود تعادل طبیعی جمعیت حشرات و جوندگان برهم بخورد. طغیان آفات در مزارع و باغها، کشاورزان را مجبور به استفاده بیشتر از سموم شیمیایی میکند؛ سمی که در نهایت از طریق محصولات کشاورزی به سفره و
سلامت انسانها بازمیگردد. یکتانیک خاطرنشان کرد: پرندگان در سطوح مختلف زنجیره غذایی قرار دارند. شکار بیش از حد، نهتنها پرندگان شکارچی را با کمبود منابع غذایی مواجه میکند، بلکه موجب رشد بیرویه جمعیت طعمهها، مانند جوندگان ناقل بیماری، میشود. بر اساس مستندات و آمارهای ارائهشده، 80 درصد تالابها در کشور به شورهزار و بیابان تبدیل شدهاند و 20 درصد باقیمانده تالابها نیز 20 تا 80 درصد آسیب دیدهاند. این کارشناس و فعال
محیط زیست با بیان اینکه صدور پروانه شکار پرندگان مهاجر، تجاوز به حریم 10 درصد باقیمانده است، افزود: باقیمانده تالابها، منبع تغذیه و ماوای اقامت انواع مختلف پرندگان مهاجر محسوب میشود. تردیدی نیست که 20 درصد تالابها که در حال حاضر وجود دارد، پاسخگوی تامین منابع غذایی لازم برای جمعیتهای پرندگان مهاجر آبزی و کنارآبزی حدود 150 گونه هم نیست. صدور نامحدود پروانههای شکار در زیستگاههای باقیمانده، امکان استفاده از 10 درصد را هم از پرندگان سلب میکند و طبیعی است که متعاقب ضعف ناشی از فشار کمبود خوراک و وجود استرس در میان برخی جمعیتهای پرندگان، بستر فراگیر شدن بیماریها فراهم شود.
