صاحبخبر - توسعه شبکه ملی اطلاعات همواره با این پرسش همراه بوده که آیا این امر به معنای محدود شدن دسترسی کاربران به اینترنت جهانی است یا میتواند به بهبود کیفیت خدمات دیجیتال منجر شود. کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات معتقدند فلسفه اصلی این شبکه، انتقال خدمات پرکاربرد و روزمره به زیرساختهای داخلی و کاهش وابستگی به خارج از کشور است.
رویکردی که در صورت اجرای کامل، ضمن افزایش تابآوری خدمات داخلی، بخشی از بار ترافیکی اینترنت بینالملل را نیز کاهش میدهد. نتیجه این فرآیند، بهبود سرعت و کیفیت دسترسی به سرویسهای بینالمللی مورد نیاز کاربران و کسبوکارها در کنار پایداری بیشتر خدمات داخلی خواهد بود.
«احمد کارآمد، کارشناس و پژوهشگر فضای مجازی»، در گفتوگو با آناتک به تشریح ابعاد این موضوع پرداخته است. وی بیان کرد: شبکه ملی اطلاعات زمانی به معنای واقعی تکمیل شده است که امکان پاسخگویی به نیازهای مردم در فضای مجازی، از موتور جستوجو و پیامرسان گرفته تا شبکههای اجتماعی، خدمات اقتصادی، فرهنگی، آموزشی، ارتباطی، برنامهنویسی و سایر فعالیتهای مورد نیاز کاربران، از طریق سکوها و خدمات داخلی فراهم باشد.
در چنین شرایطی، کاربران بتوانند بخش عمده فعالیتهای روزمره خود را در بسترهای داخلی انجام دهند و وابستگی کشور در تأمین خدمات پایه و پرکاربرد به خدمات خارجی کاهش یابد. وی افزود: در صورت تحقق این هدف، میتوان از تجربه کشورهایی که بخش قابل توجهی از نیازهای دیجیتال شهروندان خود را از طریق خدمات و پلتفرمهای بومی تأمین میکنند، از جمله کره جنوبی، الگوبرداری کرد؛ به گونهای که کاربران برای بسیاری از امور روزمره خود بتوانند از خدمات داخلی استفاده کنند.
مزایای شبکۀ ملی اطلاعات برای جامعۀ کاربری ایران
کارآمد با اشاره به تفاوت میان شبکه ملی اطلاعات و اینترنت بینالملل گفت: اصطلاح «اینترنت آزاد» در ادبیات فنی و سیاستگذاری، تعاریف و برداشتهای متفاوتی دارد و در عمل، کشورهای مختلف.