به گزارش
همشهری آنلاین، یافتههای جدیدی از دانشگاه کلمبیا نشان میدهد که تداوم در
اشتغال، بهویژه برای مردان، عامل مهمی در حفظ
سلامت شناختی است. پژوهشگران دریافتند که سابقه شغلی ناپیوسته در مردان با سن مغزی حدود هفت سال بیشتر از حد معمول مطابقت دارد. این یافتهها به طور خاص بر روی بازنشستگی زودهنگام تأکید دارند؛ چراکه این موضوع میتواند آسیبپذیری را برای زوال عملکرد مغز افزایش دهد.
در میان زنان، بازنشستگی زودهنگام یا دورههای طولانی دوری از
بازار کار نیز میتواند روند پیری مغز را تسریع بخشد. در مجموع، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که حفظ شغل ثابت، مهمترین عامل شغلی برای محافظت از
سلامت شناختی است. این مطالعه نشان میدهد که حتی اگر فرد نگران از دست دادن شغل خود باشد، داشتن یک شغل پایدار و مستمر میتواند به طور قابل توجهی به
سلامت مغز کمک کند.
این تحقیق با بررسی سوابق شغلی و عملکرد مغزی بیش از 2400 نفر انجام شد. در طول 16 سال (از سال 1998 تا 2014)، محققان به طور مداوم این افراد را زیر نظر داشتند تا تاثیرات مختلف بر
سلامت شناختی آنها را بررسی کنند. هدف اصلی پژوهش، سنجش میزان تأثیر احساس ناامنی شغلی نسبت به سابقه واقعی
اشتغال بود.
نتایج نشان داد که حدود 30 درصد از زنان و 31 درصد از مردان در طول این دوره دچار اختلال شناختی خفیف یا زوال عقل شدهاند. مردانی که سابقه شغلی ناپیوسته داشتند، معمولاً نمرات شناختی پایینتری را نشان میدادند و احتمال ابتلا به اختلال شناختی نیز بیشتر بود. در مقابل، زنانی که زود بازنشسته شده بودند یا دورههای طولانی بدون شغل سپری کرده بودند، نمرههای حافظه پایینتر و اختلال در عملکرد اجرایی (مانند برنامهریزی و تصمیمگیری) را تجربه کردند.
این مطالعه، با در نظر گرفتن احساس ناامنی شغلی در کنار سابقه
اشتغال بلندمدت، تصویر روشنتری از عوامل مؤثر بر سلامت مغز ارائه میدهد. به عبارت دیگر، تداوم
اشتغال، نه صرفاً احساس امنیت شغلی، ممکن است عامل محافظتی مهمتری در برابر پیری شناختی باشد.
