دنیای دیپلماسی معمولاً با سکوت و آداب سخت‌گیرانه پیش می‌رود، اما حضور بنیامین نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل با واکنشی متفاوت روبه‌رو شد. با آغاز سخنرانی نخستوزیر اسرائیل، موج گسترده‌ای از نمایندگان کشورهای مختلف سالن را ترک کردند. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، ۷۷ کشور در این حرکت دسته‌جمعی شرکت داشتند و پیش از آنکه نتانیاهو سخنانش را آغاز کند، جایگاه‌های بسیاری خالی شد.
توزیع جغرافیایی کشورهای معترض
بیشترین حجم خروج نمایندگان مربوط به کشورهای جنوب جهانی و جهان اسلام بود. این موج اعتراضی در قاره‌های مختلف توزیع شده بود و نشان از گستردگی نارضایتی‌ها در مناطق مختلف جهان دارد.
محور عربی و آسیایی
کشورهای عربی با حضور ۱۸ نماینده در رأس این حرکت بودند. این لیست شامل کشورهای زیر است:
- سوریه، فلسطین، اردن، لبنان، عراق، عربستان سعودی، قطر، کویت، عمان، یمن، مصر، سودان، تونس، الجزایر، لیبی، موریتانی، سومالی و کومور.
در قاره آسیا نیز ۱۴ کشور صندلیهای خود را خالی کردند که نام ایران، ترکیه، پاکستان، افغانستان، بنگلادش، اندونزی، مالزی، برونئی، مالدیو، میانمار، کره شمالی، ترکمنستان، ازبکستان و قرقیزستان در این فهرست دیده می‌شود.
آفریقا و آمریکای لاتین
قاره آفریقا با ۲۰ کشور، بیشترین تعداد خروج را به خود اختصاص داد. نمایندگان کشورهای زیر سالن را ترک کردند:
- آفریقای جنوبی، سنگال، جیبوتی، آنگولا، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، لیبریا، اریتره، چاد، جمهوری آفریقای مرکزی، ماداگاسکار، نیجر، بوتسوانا، اوگاندا، لسوتو، اسواتینی، گینه استوایی، موزامبیک، نامیبیا و کنیا.
در سوی دیگر جهان، ۱۷ کشور از آمریکای لاتین و کارائیب نیز در این اقدام شرکت کردند. این فهرست شامل ونزوئلا، برزیل، شیلی، کلمبیا، کوبا، بولیوی، پرو، نیکاراگوئه، پاناما، سورینام، آنتیگوا و باربودا، بلیز، باربادوس، دومینیکا، سنت لوسیا، باهاما و گویان است.
حضور کمرنگ اروپا و اقیانوسیه
اگرچه اکثریت خروج‌ها مربوط به جنوب جهانی بود، اما ۶ کشور اروپایی نیز در این حرکت همراه شدند. اسپانیا و ایرلند در کنار مقدونیه شمالی، سان‌مارینو، اسلوونی و بوسنی و هرزگوین از سالن خارج شدند. همچنین از منطقه اقیانوسیه، نمایندگان دو کشور تونگا و تووالو صندلیهای خود را خالی کردند.
تصاویر ثبت شده از لحظه ورود نتانیاهو به جایگاه سخنرانی، تضاد عجیبی را نشان می‌دهد؛ در حالی که نخستوزیر اسرائیل آماده سخنرانی بود، بخش قابل توجهی از صندلیهای سالن خالی مانده بود و این خروج دسته‌جمعی، پیامی صریح در فضای مجمع عمومی سازمان ملل ارسال کرد.