یافتههای یک مطالعه جدید نشان میدهد که ورزشهای سازمانیافته میتوانند به بهبود مهارتهای حرکتی در کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کنند. اگرچه تأخیرهای حرکتی بخشی از معیارهای اصلی تشخیصی اوتیسم نیستند، اما تخمین زده میشود که ۵۰ تا ۸۸ درصد از این کودکان با چالشهایی در تعادل، هماهنگی دست و چشم، کنترل حرکات ظریف و مهارت دستی مواجه هستند. این مشکلات میتوانند بر فعالیتهای روزمره، مشارکت اجتماعی و افزایش اضطراب تأثیر بگذارند.
بررسی ۱۱ آزمایش بالینی
محققان در این مطالعه، دادههای ۱۱ آزمایش بالینی را که به ارزیابی مداخلات سازمانیافته مبتز بر ورزش برای کودکان ۴ تا ۱۳ ساله با تشخیص رسمی اوتیسم پرداخته بودند، بررسی کردند. هدف این بود که تأثیر انواع مختلف ورزشها بر مهارتهای حرکتی و تعادل این کودکان سنجیده شود.
نتایج کلیدی ورزشها
- هنرهای رزمی: به طور مداوم پیشرفتهای قابل توجهی در تعادل، مهارتهای حرکتی کلی و کنترل اشیا ایجاد کردند. برنامههای تای چی اثرات قویتری نشان دادند.
- تمرینات آبی: پیشرفتهای زیادی در تعادل، مهارتهای حرکتی و کنترل اشیا به همراه داشتند.
- ژیمناستیک و ترامپولین: تعادل و هماهنگی دو طرفه را بهبود بخشیدند.
- تنیس روی میز: مهارتهای حرکتی را بهبود بخشید.
در تمام ورزشهای مورد مطالعه، بهبود تعادل به طور مداوم مشاهده شد. سونیا خورانا، نویسنده مسئول این مطالعه، اظهار داشت: «مداخلات سازمانیافته مبتنی بر ورزش ممکن است با حمایت از توسعه مهارتهای حرکتی، مزایایی فراتر از تفریح برای کودکان مبتلا به اوتیسم داشته باشند.»
نیاز به مطالعات بیشتر
تیم تحقیق تأکید کرد که برای تأیید این مزایا و هدایت توصیههای مبتنی بر شواهد، مطالعات بزرگتر و با کیفیت بالاتری مورد نیاز است. این یافتهها نشاندهنده پتانسیل ورزش در حمایت از رشد کودکان اوتیسم است.