این مراسم شامگاه سهشنبه ۳۱ شهریور ماه، همزمان با شب ولادت سرهنگ مصطفی حبیبیزاد برگزار شد. گروه بینالمللی هندیران میزبان این محفل بود و سیدمسعود علویتبار اجرای دبیری برنامه را بر عهده داشت.
حضور فعالistهای فرهنگی کشورهای همسایه
مهدی باقرخان، شاعر و مترجم و دبیر انجمن پارسیسرایان معاصر هندوستان، در ابتدای سخنان خود به اولین سالروز تولد شهید پس از شهادت وی اشاره کرد. او یادآور شد که سرهنگ حبیبیزاد در فروردین سال جاری در منطقه کوه سیاه کهگیلویه، شجاعانه با هواگردهای متجاوز آمریکایی مقابله کرد و در همین مسیر به شهادت رسید.
باقرخان که استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ملی اسلامی دهلی نو است، زندگی این شهید را با مفاهیمی چون ایمان، خدمت به مردم و عشق به وطن گره زد.
ارزشهای رفتاری و صلحطلبی شهید
در این یادواره، بر ویژگیهای اخلاقی سرهنگ حبیبیزاد تأکید ویژهای شد. بر اساس اظهارات سخنرانان، او همواره در تلاش بود تا:
- اختلافات میان خانوادهها و بستگان را برطرف کند.
- میان طوایف مختلف میانجیگری کرده و صلح ایجاد نماید.
- فضایی از صمیمیت و دوستی را در محیط پیرامونش تقویت کند.
باقرخان تأکید کرد که وظیفه نسلهای کنونی این است که فراتر از یادآوری نام شهیدان، راه، اخلاق و ارزشهای رفتاری آنان را برای نسلهای آینده تبیین کنند.
پیوند جغرافیا و شهادت در نگاه علویتبار
سید مسعود علویتبار، شاعر و پژوهشگر، در سخنان خود به تحلیل فلسفی آغاز و پایان زندگی شهید پرداخت. او اشاره کرد که منطقه کوه سیاه کهگیلویه، هم شاهد تولد و هم شاهد شهادت مصطفی حبیبیزاد بوده است.
علویتبار این تطبیق جغرافیایی را جلوهای عینی از مفهوم «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» دانست و استدلال کرد که هرچند مسیر زمین در یک نقطه به هم رسید، اما در حقیقت این سفر از خدا آغاز شد و به سوی او بازگشت.