افزایش 60 درصدی حداقل دستمزد
در سال 1405، حداقل دستمزد کارگران با افزایش 60 درصدی مواجه شد. اما این افزایش نتوانسته است به کاهش مشکلات معیشتی کمک کند. هزینههای زندگی به شدت بالا رفته و بخش قابل توجهی از این افزایش صرف جبران افزایش قیمت کالاها و خدمات شده است.
فاصله درآمد و هزینه
عبدالله بلواسی، فعال کارگری، به وضوح از وضعیت معیشتی کارگران و بازنشستگان سخن میگوید. او تأکید میکند که مشکلات کنونی نمیتوانند به تحولات چند ماه اخیر نسبت داده شوند. بلواسی میگوید: "چندین سال است که سفرههای مردم، بهخصوص حقوقبگیران، هر روز خالیتر میشود و وضعیت ما رو به زوال است."
کاهش قدرت خرید
بلواسی به کاهش قدرت خرید اشاره میکند و میافزاید: "این یک اتفاق مقطعی نیست و در طول سالهای گذشته به تدریج انباشته شده است. اینها نتیجهی سالها بیتوجهی به منافع مردم است." او همچنین به تأثیرات جنگ و محاصره اقتصادی بر وضعیت معیشتی مردم اشاره میکند.
چالشهای زندگی روزمره
او توضیح میدهد که حتی افزایش حقوق هم نمیتواند اوضاع را ثابت نگه دارد. "زمانی که افزایش حقوق اعلام میشود، آنچه برای کارگر و بازنشسته اهمیت دارد، قدرت خرید واقعی آن در برابر هزینههای زندگی است."
عوامل فشار بر زندگی مردم
بلواسی به مجموعهای از عوامل که بر زندگی مردم فشار وارد کردهاند، اشاره میکند. از افزایش نرخ ارز و تغییرات سیاستهای ارزی تا رشد قیمت کالاهای اساسی، هزینههای مسکن و درمان. او میگوید: "وقتی اجاره خانه، مواد غذایی، دارو و سایر هزینهها افزایش پیدا میکند، افزایش حقوق به تنهایی کافی نیست."