تحلیلگران مسائل منطقهای معتقدند اسرائیل از پس از عملیات هفتم اکتبر ۲۰۲۳، تلاش میکند طرح «کریدور داوود» را به طور عملیاتی پیش ببرد. در حالی که توجهات جهانی به تحرکات نظامی آمریکا در جنوب ایران و احتمال عملیاتهای هلیبرن یا حملات زمینی معطوف شده، احتمال دارد این تمرکز صرفاً یک مانور انحرافی برای پنهان کردن هدف اصلی باشد.
مرزهای غربی؛ نقطه کور احتمالی در استراتژی دفاعی
بزرگترین نگرانی در حال حاضر، جابهجایی تمرکز از جنوب به محدوده ۷۵۰ کیلومتری مرزهای ایران با اقلیم کردستان عراق است. این منطقه کوهستانی و صعبالعبور، میتواند بستری برای نفوذهای عمیقتر باشد. اگرچه نیروهای مسلح ایران با حملات موشکی و پهپادی به مقرهای گروههای تجزیهطلب در این مناطق فعال بودهاند، اما خطر ایجاد «رضایتمندی کاذب» وجود دارد؛ به این معنا که تمرکز بر ضربات تاکتیکی به گروههای غیرقانونی، نباید مانع دیدن یک طرح استراتژیکتر شود.
کریدور داوود و تغییر معادلات پس از سقوط اسد
سقوط دولت بشار اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، پنجرهای جدید را برای تلآویو گشود. رژیم صهیونیستی اکنون پروژه ژئوپلیتیک «کریدور داوود» را با جدیت بیشتری دنبال میکند. هدف این پروژه ایجاد یک مسیر ارتباطی استراتژیک است که جزئیات آن را میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:
- عبور از خاک سوریه و مناطق کردنشین این کشور.
- اتصال به شمال عراق و رسیدن به پشت مرزهای ایران در اقلیم کردستان.
- ایجاد قابلیت ضربه زدن به عمق خاک ایران از طریق یک محور زمینی.
فشارهای واشنگتن بر دولت الجولانی
تحلیل فشارهای اخیر ایالات متحده بر «ابومحمد الجولانی» (احمد الشرع) نشان میدهد که موضوع فراتر از درگیر کردن او با نیروهای حزبالله لبنان است. این فشارها احتمالاً بخشی از پازل بزرگتری است که در آن آمریکا و اسرائیل قصد دارند مسیر نفوذ به شمال عراق و در نهایت مرزهای غربی ایران را هموار کنند.