جرقههای نخست در دهه ۶۰ میلادی
نخستین گامهای عملی در مسیر توسعه صفحهنمایشهای لمسی به سال ۱۹۶۵ میلادی برمیگردد. در آن سال، «ای. ای. جانسون» سامانهای را طراحی کرد که هدف آن تسهیل مدیریت در سیستمهای کنترل ترافیک هوایی بود. این ابزار پیشگام، برخلاف کامپیوترهای شخصی امروزی، ابزاری تخصصی بود و تنها در محیطهای حساس کنترل ترافیک هوایی کاربرد داشت تا سرعت واکنش اپراتورها را بالا ببرد.
توسعه در محیطهای علمی و آموزشی
پس از نمونه اولیه جانسون، محققان و مهندسان در محیطهای دانشگاهی و آزمایشگاهی این فناوری را گسترش دادند. در این مسیر، دو نمونه برجسته به چشم میخورد:
- سامانههای CERN:سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای (CERN) برای مدیریت تجهیزات علمی خود از سیستمهای کنترل لمسی استفاده کرد.
- پایانه PLATO IV:در سال ۱۹۷۲، سیستمی به نام PLATO IV معرفی شد. این دستگاه یک پایانه آموزشی مجهز به صفحهنمایش لمسی بود که هدفش کمک به یادگیری دانشآموزان و تعامل مستقیم با محتوای آموزشی بود.
با وجود پیشرفتهای فنی، این دستگاهها همچنان در دستههای «تجهیزات تخصصی» قرار داشتند و عموم مردم دسترسی به آنها نداشتند.
HP 150؛ ورود به بازار تجاری
اگر معیار ما برای اولین کامپیوتر لمسی، یک محصول تجاری و قابل خرید برای کاربران عادی باشد، باید به سال ۱۹۸۳ و شرکت HP اشاره کنیم. عرضه مدلHP 150نقطه عطفی در تاریخ سختافزار بود؛ زیرا نخستین بار بود که یک کامپیوتر شخصی با قابلیت تعامل مستقیم از طریق لمس نمایشگر به بازار عرضه میشد.
سختافزار HP 150 ساختاری خاص داشت و از دو بخش اصلی تشکیل شده بود: یک درایو دوگانه فلاپیدیسک که مسئول نصب و اجرای سیستمعامل بود و یک نمایشگر که بخش عمده سختافزار اصلی کامپیوتر در دل آن جای گرفته بود. این دستگاه مسیر را برای نسلهای بعدی نمایشگرهای لمسی هموار کرد تا در نهایت به شکل ساده و متداولی که امروز میشناسیم، در دسترس همگان قرار گیرد.