جدول زمانی برای تخلیه غزه
روزنامه «یدیعوت آحارنوت» جزئیات این طرح جنجالی را فاش کرده است. هدفگذاری بنگویر بر اساس یک بازه زمانی مشخص است: خروج ۲۵۰ هزار فلسطینی در سال اول، ۱.۱۱ میلیون نفر طی سه سال و در نهایت جابهجایی ۱.۸۶ میلیون نفر در مدت هفت سال.
پوشش «داوطلبانه» بر کوچ اجباری
بنگویر برای توجیه این اقدام، از عبارت «مهاجرت داوطلبانه» استفاده میکند، اما در عمل، تمام تمرکز طرح بر فراهم کردن بستری برای کوچ اجباری است. او سازوکاری را برای انتقال فلسطینیان پیشبینی کرده که شامل موارد زیر است:
- تعیین کشور مقصد و تأمین وضعیت قانونی و مدارک شناسایی
- صدور روادیدهای لازم و پرداخت هزینههای سفر
- تأمین مسکن اولیه و ارائه آموزشهای حرفهای
- کمک به اشتغالزایی تا سقف ۲۴ ماه
مقاصد احتمالی و بنبستهای دیپلماتیک
در این طرح، نام کشورهایی چون ترکیه، اتیوپی، جمهوری دموکراتیک کنگو و برخی کشورهای عربی به عنوان مقاصد بالقوه ذکر شده است. با این حال، هیچیک از این کشورها تاکنون آمادگی خود را برای پذیرش گسترده فلسطینیان اعلام نکردهاند. رژیم صهیونیستی پیش از این با اتیوپی، کنگو و حتی منطقه جداییطلب سومالیلند در شمال سومالی تماسهایی گرفته بود، اما این رایزنیها به نتیجه نرسید.
از شعارهای انتخاباتی تا فشار سیاسی
ایده انتقال ساکنان غزه از زمان آغاز جنگ در سال ۲۰۲۳ در محافل سیاسی تلآویو و واشینگتن جاری است. دونالد ترامپ نیز در فوریه ۲۰۲۵ (بهمن ۱۴۰۳) پیشنهاد جابهجایی ساکنان غزه را مطرح کرد که با مخالفت شدید کشورهای عربی روبرو شد.
تحلیلها نشان میدهد طرح بنگویر در شرایط فعلی، بیش از آنکه یک برنامه عملیاتی باشد، ابزاری برای جلب حمایت رایدهندگان تندرو است تا موضوع آینده جمعیتی غزه را دوباره به یکی از مناقشهبرانگیزترین محورهای سیاسی تبدیل کند.