استراتژی «چمنزنی»؛ اعتراف به حضور ایران در میدان
واشنگتن در مواجهه با ایران، به تاکتیکی روی آورده است که مقامهای آمریکایی آن را «چمنزنی» مینامند. این تعبیر که پیشتر در ادبیات نظامی رژیم صهیونیستی برای مقابله با فلسطینیان به کار میرفت، نشان میدهد که آمریکا از داشتن یک راهبرد بلندمدت تهی است. عملیات «چمنزنی» ذاتاً تکرارشونده است و همین موضوع ثابت میکند ایران همچنان در میدان حضور دارد و توان ادامه نبرد را حفظ کرده است.
فشار بر ماشین جنگی ایالات متحده
وضعیت ذخایر تسلیحاتی آمریکا نگرانکننده است. گزارشها حاکی از آن است که شرکتهای بزرگ صنایع دفاعی این کشور اکنون با تمام توان در تلاشاند تا سرعت و ظرفیت تولید را افزایش دهند تا نیازهای دولت دونالد ترامپ تأمین شود. این فشار فزاینده بر خطوط تولید، نتیجه مستقیم یک جنگ طولانی است که توان تسلیحاتی واشنگتن را به شدت تحت فشار قرار داده است.
تغییر مفهوم پیروزی و شکست
در ابتدای درگیریها، واشنگتن پیروزی را در شکست کامل ایران تعریف میکرد، اما امروز واقعیتهای میدان چیز دیگری میگوید. آمریکا دیگر به دنبال چنین هدفی نیست و تعریف پیروزی برایش تغییر کرده است. در مقابل، برای تهران پیروزی اکنون در دفاع و تداوم مقاومت معنا مییابد؛ هدفی که ایران بهطور آشکار توانایی تحقق آن را دارد.
بحران انرژی و حقیقت تنگه هرمز
ادعای آمریکا درباره عادی شدن جریان انرژی در تنگه هرمز با واقعیتها همخوانی ندارد. هرچند نفت خام همچنان از این آبراه عبور میکند، اما حجم انتقال انرژی با دوران پیش از جنگ فاصله زیادی دارد. در این میان، دو نکته برجسته است:
- محمولههای گاز طبیعی مایعشده (LNG) تقریباً به طور کامل متوقف شدهاند.
- فرآوردههای نفتی پالایششده بهندرت از تنگه هرمز عبور میکنند.
این وضعیت تأثیر مستقیم خود را بر ذخایر داخلی آمریکا گذاشته است. ذخایر راهبردی نفت ایالات متحده به دلیل کمبود جهانی انرژی ناشی از جنگ ترامپ، به پایینترین سطح خود از سال 1982 میلادی رسیده است.