تأکیدات رهبری بر صداقت و دلسوزی رئیسجمهور، برای جمعی از مدعیان پیروی از ایشان، هیچ اثری ندارد. احمد زیدآبادی، فعال سیاسی و روزنامهنگار، در یادداشتی به تضاد عمیق میان ادعای وفاداری به رهبری و رفتارهای تخریبی برخی جریانها علیه مسعود پزشکیان اشاره کرد.
تضاد میان ادعا و عمل
به باور زیدآبادی، عدهای در حالی خود را پیرو رهبری معرفی میکنند که در عمل، تعابیری را علیه رئیسجمهور به کار میبرند که حتی برای توصیف چهرههایی نظیر نتانیاهو نیز دور از ذوق است. او معتقد است این جریانها تمام تهمتها و ناسزاهای ممکن را علیه رئیسجمهور ردیف کردهاند، در حالی که رهبر انقلاب بر ویژگیهای مثبت ایشان تأکید داشته است. این وضعیت نشان میدهد که این گروه، توصیفات رهبری را نادیده گرفته و مسیر متفاوتی را در پیش گرفتهاند.
دایره هدفها؛ از پزشکیان تا قالیباف
این موج حملات تنها متوجه ریاست جمهوری نیست. زیدآبادی اشاره میکند که لحن این گروه در مواجهه با محمدباقر قالیباف نیز تفاوت چندانی با رویکردشان در برابر مسعود پزشکیان ندارد؛ هرچند شاید یک پله آرامتر باشد. او این وضعیت را یک «ناسزابازار» توصیف میکند که در آن، فضای گفتگو جای خود را به تهمت و توهین داده است تا هدفهای نامشخصی دنبال شود.
پرسش از مکانیسم جایگزینی و اهداف نهایی
سؤال اصلی اینجاست: این جریانها واقعاً به دنبال چه هستند؟ آیا هدف آنها شکست دولت است یا فشار برای استعفای رئیسجمهور؟ زیدآبادی با طرح یک پرسش کلیدی، منطق این سناریوها را به چالش میکشد. او میپرسد اگر استعفای رئیسجمهور هدف اینها باشد، در پایان مسیر به کجا میرسیم؟
- اگر رئیسجمهور استعفا دهد، مکانیسم قانونی و اجرایی برای جایگزینی او چیست؟
- این جریانها با چه ابزاری میخواهند فرد موردنظر خود را در جایگاه ریاست جمهوری بنشانند؟
- آیا پاسخی برای این سؤالات در برنامههای آنها وجود دارد یا صرفاً در پی تخریب هستند؟
این تحلیلها نشان میدهد که از دیدگاه زیدآبادی، فشارها و توهینهای فعلی نه تنها به بهبود وضعیت سیاسی کمک نمیکند، بلکه به دلیل نبود یک مکانیسم شفاف برای جایگزینی، بیشتر شبیه به یک تخریب بیهدف است تا یک نقد سیاسی سازمانیافته.