دوران مدیریتی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
مهندس محمد معزالدین طی سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، در دوران وزارت دکتر عطاءالله مهاجرانی و سپس دکتر احمد مسجدجامعی، مسئولیت معاونت وزیر و ریاست سازمان ایرانگردی و جهانگردی را بر عهده داشت. او در جلسات شورای معاونان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان مدیری ایدهپرداز و توسعهگرا شناخته میشد که با نگاهی کلان به مسائل، سعی داشت فضای خشک اداری را با شوخطبعی و تعامل فعال جایگزین کند.
تدوین برنامه ملی گردشگری؛ گامی برای نظاممند کردن صنعت
یکی از ماندگارترین دستاوردهای دوران مدیریتی معزالدین، تهیه و تدوین «برنامه ملی گردشگری» است. او برای رسیدن به یک سند جامع، از ترکیب مشاوران مجرب داخلی و خارجی و همچنین ظرفیت کارشناسان ایرانی استفاده کرد تا مسائل گردشگری ایران به صورت همهجانبه و هماهنگ دیده شود. این اقدام در آن سالها، چالشی بزرگ برای خارج کردن گردشگری از قالبهای سنتی و اداری بود.
ارکان توسعه از دیدگاه معزالدین
او باور داشت که رشد واقعی صنعت گردشگری تنها از طریق یک رویکرد تکبعدی ممکن نیست. از این رو، در جلسات کارگروهها و شورای برنامهریزی، بر ضرورتهای زیر تأکید میکرد:
- ضرورت پژوهش و آموزش تخصصی در کنار برنامهریزی
- توسعه زیرساختهای سخت و نرم
- حضور فعال و اثرگذار بخش خصوصی در زنجیره گردشگری
- تثبیت جایگاه گردشگری در سیاستهای کلان و اسناد بالادستی کشور
پیوند گردشگری با دیپلماسی فرهنگی
نگاه معزالدین به توسعه گردشگری در سالهای دولت اصلاحات، با فضای جدید روابط فرهنگی ایران با جهان گره خورد. در دورانی که ایده «گفتوگوی تمدنها» در سازمان ملل تصویب شده بود، او تلاش کرد تا گردشگری را به عنوان ابزاری برای تعامل فرهنگی و معرفی تمدن ایران در سطح بینالمللی به کار گیرد.