پازن؛ غولی در دل جنوب فارس
میدان پازن در جنوب استان فارس، اکنون به عنوان میدان خشکی با بیشترین حجم گاز درجا و قابل استحصال در کشور شناخته میشود. برآوردها نشان میدهد این میدان ۱۰ تریلیون فوتمکعب ذخایر گاز جدید را در خود جای داده است. اگر ضریب بازیافت ۷۰ درصدی میدانهای گازی ایران را برای این منطقه لحاظ کنیم، حجم برداشت به ۷ هزار میلیارد فوتمکعب میرسد؛ عددی که معادل تولید ۷ هزار روزه در یکی از فازهای پارس جنوبی است.
سیر تکاملی اکتشافات و لایههای نفتی
مسیر رسیدن به این حجم از ذخایر، طی 과정을 چند مرحلهای و حفاریهای عمیق طی شده است. عملیات در این منطقه از سال ۱۳۹۴ آغاز شد:
- چاه نخست:در سال ۱۳۹۴ تا عمق ۳ هزار و ۸۰۰ متری حفاری شد و کشف اولیه را به ثبت رساند، اما به دلیل چالشهای عملیاتی متوقف گشت.
- چاه دوم:پس از وقفهای چند ساله، حفاری تا عمق ۴ هزار و ۶۰۰ متری ادامه یافت و منجر به شناسایی دو لایه جدید نفتی و گازی شد.
در بررسیهای لایههای زمینشناسی، دالان بالایی این میدان آثار نفتی قابلتوجهی دارد و حجم نفت درجا در این بخش حداقل ۲۰۰ میلیون بشکه برآورد شده است. علاوه بر این، لایه جدید گازی در سازند «فراقون» کشف شد که یکی از قدیمیترین سازندهای زمینشناسی ایران به شمار میرود.
گام نهایی برای تعیین مرزهای مخزن
مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران برای تکمیل پازل این میدان، برنامهریزیهای خود را برای حفاری چاه سوم نهایی کرده است. هدف از این عملیات، تعیین دقیق مرزهای نفت، گاز و آب و همچنین ارزیابی نهایی حجم مخزن است تا بتوان برنامهریزیهای استخراج را با دقت بیشتری پیش برد.
این دستاوردها در کنار میدان «تخته»، زنجیرهای از موفقیتهای اکتشافی را تداوم میبخشد که ریشه در تاریخچه اکتشافات ایران از سال ۱۲۸۷ در مسجدسلیمان دارد و نشان میدهد صنعت نفت کشور همچنان توانایی خلق شگفتی در لایههای عمیق زمین را دارد.