از کرسی استادی تا میز وزارت؛ شکاف میان تصویر و واقعیت
سعیده عطائی در نامهای خطاب به سیمایی صراف، وزیر علوم، خاطرات دوران تحصیلی خود در مقطع کارشناسی حقوق تجارت دانشگاه شهید بهشتی را یادآور شد. او سیمایی صراف را در آن دوران استادی آرام و دور از حواشی توصیف میکند. عطائی مینویسد در ابتدای انتخاب سیمایی صراف به عنوان وزیر علوم، این امید وجود داشت که چهره علمی او بر جنبههای سیاسیش بچربد و وزارتخانه را به بازیهای سیاسی نکشاند.
اما این خوشبینی با مواضع اخیر وزیر علوم جایگزین شده است. نویسنده نامه معتقد است رویکرد فعلی وزیر مایه تعجب و ناراحتی طیف گستردهای از دانشجویان است.
انتقاد از آزادی بازداشتشدگان و سیاست صلح
بند اصلی این نامه به مسئله آزادی بازداشتشدگان مربوط میشود. عطائی با اشاره به رویکرد «صلح و سازش» وزیر در برابر کسانی که آنها را «متجاوز» مینامد، از دستور آزادی ۴۰۰ نفر از افرادی که در متن نامه «اغتشاشگر دانشجونما» توصیف شدهاند، انتقاد کرد.
او به طور خاص به اظهارات وزیر درباره وضعیت بازداشتشدگان اشاره میکند:
- ادعای آزادی ۹۰ درصد از دانشجویان بازداشتی توسط وزیر علوم.
- اعتراض به سکوت در برابر متجاوزان تحت پوشش نگرش صلحجویانه.
- خواستار شنیدن صدای دانشجویانی است که در روزهای بحرانی در صف مقدم دفاع از کشور بودند.
دغدغههای جریان دانشجویی انقلابی
نویسنده در پایان نامه تأکید میکند که طیفی از دانشجویان که در زمانههای مختلف در برابر مداخلات آمریکا و اسرائیل ایستادگی کردند و در محیطهای دانشگاهی برای رفع شبهات و تقویت فرهنگ ایرانی-اسلامی تلاش کردند، اکنون احساس فشار میکنند. او از سیمایی صراف میخواهد به جای اتکا به سیاستهای سازشی، صدای دانشجویانی باشد که برای حفظ امنیت و حراست از دفاتر دانشگاهی در برابر هرگونه تعرض تلاش کردهاند.