تضاد در شوتزنی؛ کم اما دقیق
شهرآورد ۱۰۷ با حجم بالای موقعیتها همراه بود و اعداد ثبتشده، تهاجمی بودن هر دو تیم را تایید میکند. پرسپولیس در طول بازی ۲۱ بار شوت به سمت دروازه استقلال زد، اما استقلال با وجود تعداد شوتهای کمتر (۱۳ مورد)، در نهایت بهرهوری بیشتری داشت.
نگاهی به ضربات داخل چارچوب نشان میدهد که آبیپوشان ۶ ضربه دقیق ثبت کردند، در حالی که سرخپوشان از میان ۲۱ شوت خود، تنها ۵ ضربه را در چارچوب قرار دادند. این تفاوت آماری ثابت میکند شاگردان مهدی تارتار هرچند بیشتر اقدام کردند، اما استقلال در تبدیل حملات به ضربات هدفمند موفقتر عمل کرد.
کیفیت موقعیتها و شاخص امید گل
یکی از معیارهای کلیدی برای تحلیل این مسابقه، آمار «امید گل» یا xG است. پرسپولیس در این شاخص به عدد ۱.۸۵ رسید و استقلال عدد ۱.۳۴ را به نام خود ثبت کرد. این فاصله نشان میدهد سرخپوشان از نظر کیفیت و حجم موقعیتهای ایجادشده در وضعیت بهتری بودند، هرچند در نهایت هر دو تیم تنها یک بار موفق به باز کردن دروازه حریف شدند.
تساوی یک-یک از این منظر معنا پیدا میکند؛ پرسپولیس فرصتهای بیشتری برای رسیدن به گل دوم داشت، اما استقلال با بهرهگیری بهینه از شوتهای خود، توانست در مسابقه باقی بماند و نتیجه را حفظ کند.
مالکیت توپ و توزیع پاسها
در بخش کنترل بازی، پرسپولیس تیم مسلطتر میدان بود. سرخپوشان ۵۵.۳ درصد از مالکیت توپ را در اختیار داشتند و سهم استقلال ۴۴.۷ درصد بود. با این حال، این برتری در مالکیت لزوماً به برتری مطلق منجر نشد، چرا که استقلال با زمان کمتری از توپ، ضربات دقیقتری زد.
در زمینه توزیع پاس نیز برتری با پرسپولیس بود. جزئیات آماری پاسها به شرح زیر است:
- تعداد پاسهای پرسپولیس: ۳۹۴ پاس
- تعداد پاسهای استقلال: ۳۶۶ پاس
- دقت پاسهای پرسپولیس: ۷۸.۴ درصد
- دقت پاسهای استقلال: ۷۶.۶ درصد
این اعداد نشان میدهد که پرسپولیس علاوه بر مالکیت بیشتر، در جابهجایی توپ و دقت ارسالها نیز اندکی بالاتر از رقیب سنتی خود قرار گرفت.