این همکاری نظامی که تحت نام پروژه «C430L» شناخته میشود، از سال ۲۰۲۳ آغاز شده و با وجود تنشهای شدید و حملات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، همچنان ادامه دارد. بر اساس مکاتبات افشاششده و بررسی سوابق سفر کارشناسان، روسیه در این مسیر نقش تسهیلکننده فناوریهای پیشرفته را ایفا کرده است.
فناوری رمجت و کاهش زمان واکنش پدافندها
محور اصلی این همکاری، انتقال دانش مربوط به سامانههای پیشران «رمجت» (Ramjet) است. این فناوری به موشکهای کروز اجازه میدهد با سرعتی چندین برابر سرعت صوت پرواز کنند. ترکیب این سرعت سرسامآور با قابلیت پرواز در ارتفاع پایین، یک چالش جدی برای سیستمهای دفاع هوایی ایجاد میکند.
- کاهش شدید زمان شناسایی موشک توسط رادارهای پدافندی.
- محدود کردن پنجره زمانی برای رهگیری و انهدام هدف.
- افزایش احتمال نفوذ به لایههای حفاظتی ناوهای آمریکایی.
فراتر از تبادل نقشه؛ اعزام متخصصان روس
گزارشها نشان میدهد تعامل مسکو و تهران تنها به ارسال نقشهها یا قطعات آماده محدود نشده است. مهندسان و کارشناسان روسی برای بررسی عملکرد سامانههای توسعهیافته در خاک ایران و ارتقای قابلیتهای فنی آنها سفر کردهاند. حتی در آوریل ۲۰۲۵، روسیه پیشنهاد اعزام هیئتی متشکل از ۲۴ کارشناس را برای انجام رایزنیهای فنی پیشرفته به تهران مطرح کرده است.
تحلیل استراتژیک و واقعیتهای میدانی
فابین هینتس، تحلیلگر سازمان «تحقیقات تسلیحات درگیریها» و متخصص موشکهای ایرانی، این سطح از همکاری را انتقال یک فناوری راهبردی و بسیار حساس میداند. او معتقد است اجرای پروژهای با این ابعاد، احتمالا نیازمند موافقت مستقیم و سیاسی در بالاترین سطوح تصمیمگیری روسیه بوده است.
با این حال، تحلیلگران «واینت» هشدار میدهند که دستیابی به فناوری پیشران لزوماً به معنای عملیاتی شدن سریع این موشکها نیست. تا این لحظه شواهد موثقی از استقرار میدانی یا تست نهایی این موشکهای مافوقصوت ارائه نشده است؛ اما در صورت تکمیل، توازن قدرت در منطقه و توان تهدید شناورهای نظامی آمریکا تغییر خواهد کرد.