به گزارش خبرگزاری
ایمنا، دخانیات که در برخی جوامع به بخشی از موقعیتهای
اجتماعی و روزمره تبدیل شده است؛ از دورهمیهای دوستانه و خانوادگی گرفته تا لحظاتی که مصرف سیگار یا قلیان به عنوان راهی برای تفریح، آرامش یا همراهی با جمع تلقی میشود و همین عادیشدن تدریجی باعث شده است مرز میان یک رفتار به ظاهر ساده و پیامدهای بلندمدت آن گاهی نادیده گرفته شود. یکی از مهمترین چالشها در مواجهه با مصرف دخانیات، شکلگیری تصورات نادرست درباره میزان خطر آن است. برخی افراد تصور میکنند تا زمانی که مصرفشان محدود، مناسبتی یا غیرروزانه باشد، امکان وابستگی وجود ندارد، در حالی که وابستگی پدیدهای نیست که از همان ابتدا با مصرف مداوم و شدید خود را نشان دهد و ممکن است به مرور و در نتیجه تکرار تجربههای به ظاهر محدود شکل بگیرد. در این میان، عوامل
اجتماعی و روانی نیز نقش مهمی در مسیر گرایش افراد به دخانیات دارند و کنجکاوی، تأثیرپذیری از دوستان، تمایل به پذیرفتهشدن در یک جمع و تصویری که از مصرف دخانیات در محیط اطراف شکل گرفته است، میتواند تصمیم فرد را تحت تأثیر قرار دهد و به همین دلیل،
پیشگیری تنها با ارائه هشدار درباره مضرات جسمی امکانپذیر نیست و باید زمینههای
اجتماعی و رفتاری شکلگیری مصرف نیز مورد توجه قرار گیرد. از سوی دیگر، پیامدهای مصرف دخانیات به فرد مصرفکننده محدود نمیشود. حضور دود دخانیات در محیطهای مشترک میتواند افراد دیگری را نیز در معرض مواد زیانآور قرار دهد؛ افرادی که ممکن است خود هیچ انتخابی برای مصرف نداشته باشند و مجموعه این مسائل نشان میدهد که بررسی دخانیات تنها از زاویه یک رفتار فردی کافی نیست و باید آن را به عنوان موضوعی مرتبط با
سلامت فرد،
خانواده و جامعه مورد توجه قرار داد. مصرف تفننی دخانیات؛ خطری که نباید دستکم گرفته شود رضا روزبهانی، متخصص پزشکی
اجتماعی و خانواده با بیان اینکه مصرف تفننی و گاهبهگاه دخانیات، برخلاف تصور بسیاری از افراد، به این معنا نیست که فرد در برابر وابستگی و اعتیاد مصون است، به خبرنگار ایمنا میگوید: واقعیت این است که روند وابست
