به گزارش
ایرنا، در 10 سال اخیر با توجه به صید و برداشتهای بیرویه شاه میگوی دریاچه پشت سد ارس در شمال آذربایجانغربی حیات این گونه رو به انقراض گذاشت. این وضعیت نگرانکننده که محققان مرکز تحقیقات آرتمیا و جانواران آبزی کشور آن را
مدیریت کردند، امروز شاهد شکوفایی و حیات مجدد این گونه ارزشمند و
اقتصادی هستیم.
آنچه از بررسی و مطالعه تلاشهای محققان استان برمیآید بیانگر این است که چشمانداز آینده اکوسیستم رودخانه ارس با تکیه بر دانش و
فناوری، میتواند شاهد بازگشت شکوه و پایداری گونههای باارزش آبزی، بهویژه شاهمیگوی آبشیرین باشد. با تدوین برنامههای جامع بازسازی ذخایر و اجرای پروتکلهای حفاظتی جدید، اکنون مسیر روشنی برای بازگشت این گونه
اقتصادی و اکولوژیک به زیستگاه اصلی خود هموار شده است.
dکتر علی نکوییفرد، رئیس مرکز تحقیقات آرتمیا و جانوران آبزی کشور، در گفتوگویی اختصاصی با ایرنا، از گامهای راهبردی این مرکز برای احیای شاهمیگوی ارس و تدوین نقشه راه بازگشت این گونه به مزارع پرورشی و رودخانهها سخن میگوید. وی با ارائه آماری از وضعیت گذشته و فعلی حیات این جاندار ارزشمند در زیستگاه ان در دریاچه پشت سد ارس گفت: دادههای علمی ما نشان میدهد که وضعیت ذخایر این گونه خوب نیست. ما از برداشت سالانه 200 تن در اوایل دهه 1380، به حدود 1.9 تن در سالهای 1397 و 98 رسیدیم که روند کاهشی همچنان نگرانکننده است. این وضعیت معلول دو دسته عامل اصلی است. در بخش عوامل انسانی، مهمترین عامل، صید بیرویه و غیرمجاز است. قبل از سال 1393، برداشت مجاز 270 تن بود که از ظرفیت اکولوژیک فراتر میرفت. اما از سال 1393 به بعد، با جولان صیادان غیرمجاز، ساختار جمعیتی این گونه متلاشی شد. علاوه بر این، روشهای مخرب صید، بهویژه استفاده از سموم برای صید ماهی که بهطور مستقیم باعث مرگومیر گسترده شاهمیگوها میشود، ضربه نهایی را به پیکره این ذخایر وارد کرده است.
تلاشها برای احیای شاهمیگوی ارس در پی تدوین دستورالعمل ملی و با هدف جلوگیری از صید بیرویه و استفاده از روشهای حفاظتی مناسب صورت میگیرد. این اقدام میتواند گامی مهم در حفظ تنوع زیستی و
اقتصاد مناطق آذربایجانی باشد.
