فلک ژاپنی: دلاور 12 ساله‌ای که در سومار قد کشید

به گزارش ایرنا، در روزگار ما یعنی زنگ تفریح مدرسه، رویاهای بازی‌های رایانه‌ای و دغدغه امتحان ریاضی فردا؛ اما چهار دهه پیش در کوچه‌پس‌کوچه‌های خاکی روستایی در بیرجند، دوازده‌سالگی سن مردانگی، شلیک آرپی‌جی و امضای وصیت‌نامه‌ای بود که بوی عرفان و آزادگی می‌داد. شهادت 'فلک ژاپنی'، نامی که شاید در نگاه اول به گوش نسل جوان امروزی متفاوت و خاص برسد، صاحب عنوان کوچکترین شهید شهرستان بیرجند و استان خراسان جنوبی است؛ پسربچه‌ای که خیلی زودتر از موعد، هندسه تکلیف را آموخت و قامتش برای دفاع از خاک میهن به بلندای آسمان رسید. اردیبهشت سال 1349، خانه محقر و باصفای 'غلام' در حوالی بیرجند روستای براندود روشن شد. نامش را 'فلک' گذاشتند؛ کودکی که دست روزگار او را در کوران سختی و قناعت پرورش داد. هفت‌ساله که شد، به مدرسه روستای «گوکچین» رفت. روزها قلم در دست می‌گرفت و درس می‌خواند و روزهای تعطیل، با همان دستان کوچک کارگری می‌کرد تا هم کمک‌خرج خانواده باشد و هم پول دفتر و کتابش را دربیاورد. اما جنگ تحمیلی که شروع شد، زنگ دیگری در جان این نوجوان نواخته شد و آن زنگ غیرت و حضور بود. چگونه یک نوجوان 12 ساله که هنوز سبیل بر چهره‌اش نروییده بود، راهی خط مقدم شد؟ این همان معمایی است که نسل امروز دفاع مقدس را شگفت‌زده می‌کند؛ نسلی که با تغییر تاریخ شناسنامه و اصرارهای مداوم، رضایت فرماندهان را می‌گرفتند تا جا نمانند. فلک نیز از بیرجند لباس رزم بر تن کرد و آرپی‌جی‌زنِ ادوات در جبهه خشن و کوهستانی «سومار» شد. 80 روز نبرد با تانک‌های دشمن؛ آرپی‌جی‌زنی با قامت یک کودک. تصور قامت یک کودک دوازده‌ساله در کنار قبضه سنگین آرپی‌جی حیرت‌آور است؛ قبضه‌ای که شلیکش موجی سهمگین تولید می‌کند و دستان ورزیده می‌خواهد، اما فلک ژاپنی با اراده‌ای فولادین 80 روز تمام در خط آتش ایستاد و خاکریز به خاکریز با دشمن جنگید. هم‌رزمانش از شجاعت و روح بلند او می‌گفتند؛ کودکی که نمازهایش بوی معرفت می‌داد و در دل سنگرها به هم‌رزمان بزرگ‌تر از خود انگیزه می‌داد.