ارتباطات ترامپ و نتانیاهو: تحولات روابط دو کشور

دونالد ترامپ زمانی که در سال 2016 وارد عرصه سیاسی شد، یک چهره نسبتاً ناآشنا بود. پس از پیروزی در انتخابات و ورود به کاخ سفید، او از حمایت گسترده‌ای از سه جریان اصلی برخوردار شد: صهیونیست‌های مسیحی که تشکیل 'اسرائیل بزرگ' را شرط اساسی برای بازگشت 'مسیح نجات‌بخش' می‌دانند؛ راست‌گرایان سکولار که نگران کاهش جایگاه آمریکا بودند و خواستار 'دوباره بزرگ کردن آمریکا' بودند؛ و مخالفان سیاست‌های جهانی‌سازی که معتقد بودند این سیاست‌ها موجب افزایش بیکاری و فقر در آمریکا شده‌اند. با آغاز ریاست‌جمهوری ترامپ، مشخص شد که گرایش‌های صهیونیستی او بر سایر ملاحظات ایدئولوژیک و سیاسی غلبه دارد. جانبداری آمریکا از رژیم صهیونیستی یکی از اصول ثابت سیاست خارجی این کشور بوده است، اما ترامپ این جانبداری را به سطحی بی‌سابقه رساند. در دوره نخست ریاست‌جمهوری، سفارت آمریکا به قدس منتقل شد و این شهر به عنوان 'پایتخت ابدی' رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخته گردید. همچنین حاکمیت رژیم صهیونیستی بر بلندی‌های جولان سوریه تایید شد و تشکیلات خودگردان فلسطین به دلیل مخالفت با طرح‌های ترامپ تحت فشار قرار گرفت. تلاش‌هایی نیز برای کاهش اهمیت مسئله آوارگان فلسطینی از طریق فشارهای اعمال شده بر آژانس امدادرسانی سازمان ملل صورت گرفت. ترامپ همچنین نقش مهمی در ترغیب کشورهای عربی به عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی ایفا کرد، که این توافق‌ها 'توافق‌های ابراهیم' نامیده می‌شوند. ارتباط واقعی بین ترامپ و نتانیاهو زمانی آشکار شد که سیاست او نسبت به ایران نشان داد وی بیش از هر رئیس‌جمهوری دیگر آمریکا، به منافع اسرائیل اهمیت می‌دهد. این همراهی با ترغیب کشورهای عربی به عادی‌سازی روابط، به ویژه در دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، قابل توجه بود.