چالشهای دشوار دهلینو در سازمان شانگهای
حضور هند در سازمان همکاری شانگهای هرگز مسیری هموار نبوده است. نفوذ اقتصادی گسترده چین که رقیب سنتی هند به شمار میرود، در کنار وزن سیاسی روسیه و حضور پاکستان، این عضویت را با پیچیدگیهای زیادی همراه کرده است. فشار واشنگتن و نگاه آمریکا به شانگهای به عنوان سازمانی مخل نظم بینالمللی، لایهای دیگر از ابهام را به موقعیت هند در این ساختار افزوده است.
استراتژی سهگانه: امنیت، اتصال و فرصت
با وجود این موانع، دهلینو همچنان بر حضور فعال در شانگهای پافشاری میکند. تحلیلگران هندی این سازمان را بستری ایدهآل برای دسترسی به منطقه اوراسیا میبینند. هند برای تحقق این چشمانداز، سه رکن کلیدی را در اولویت قرار داده است:
- امنیت:تثبیت ثبات و مقابله با تهدیدات در مناطق پیرامونی.
- اتصال:ایجاد مسیرهای ترانزیتی و ارتباطات زیرساختی.
- فرصت:بهرهبرداری از پتانسیلهای اقتصادی و بازارهای نوظهور منطقه.
ایران در مرکز ثقل منافع هند
سخنرانی نارندرا مودی در اجلاس شانگهای و جزئیات دیدار دوجانبه او با رئیسجمهور ایران در بیشکک نشان میدهد که تهران در کانون توجه دهلینو قرار دارد. ایران برای هند تنها یک شریک تجاری نیست، بلکه نقطه تلاقی هر سه رکن «امنیت»، «اتصال» و «فرصت» است.
هند میداند بدون تکیه بر موقعیت جغرافیایی و سیاسی ایران، دسترسی به اوراسیا و خنثی کردن اثرات رقبای منطقهای عملاً دشوار خواهد بود. از همین رو، محور تهران-دهلینو در چارچوب سازمان شانگهای، برای هند به معنای عبور از بنبستهای جغرافیایی و سیاسی است تا بتواند نفوذ خود را در شرق و مرکز آسیا گسترش دهد.