این قرارداد بخشی از تغییرات بنیادین در ساختار انرژی ونزوئلا است. آمریکا اکنون به میدانهایی دسترسی دارد که پیش از این تحت مدیریت شرکتهای روسی و چینی بود. این حجم از توافق، حدود یکپنجم کل ذخایر عظیم نفتی ونزوئلا را در بر میگیرد و توازن قدرت در منطقه را تغییر میدهد.
تغییرات تولید و تحولات سیاسی کاراکاس
وزیر انرژی آمریکا پیشبینی میکند تولید نفت ونزوئلا تا پایان دهه جاری میلادی به بیش از دو میلیون بشکه در روز برسد. این رقم تقریباً دو برابر سطح تولید در ماه ژانویه است؛ زمانی که نیکلاس مادورو سرنگون شد و دلسی رودریگز قدرت را در دست گرفت.
محورهای کلیدی توافق نفتی:
- دسترسی ترجیحی ایالات متحده به ۱۷ میدان نفتی ونزوئلا.
- هدفگذاری برای تولید بیش از ۲ میلیون بشکه در روز تا پایان دهه.
- جایگزینی نفوذ شرکتهای روسی و چینی با سرمایهگذاریهای آمریکایی.
زمانبندی ورود نفت به ذخایر راهبردی آمریکا
آنا کلی، سخنگوی کاش سفید، در گفتگو با فاکسنیوز اشاره کرد که نفت حاصل از این توافق احتمالاً در ماه نوامبر وارد ذخایر نفتی ایالات متحده خواهد شد. دونالد ترامپ نیز در ۸ شهریور صراحتاً وعده داد که از این نفت برای بازسازی ذخایر راهبردی نفت آمریکا استفاده کند.
حضور شرکتهای شورون و اِنی در معادلات
همزمان با توافق دولتی، بخش خصوصی نیز وارد میدان شده است. شرکت آمریکایی «شورون» و شرکت ایتالیایی «اِنی» قراردادهای مهمی را برای توسعه گسترده پروژههای نفتی ونزوئلا امضا کردند. هدف این شرکتها افزایش تولید این عضو اوپک و احیای صنعت نفت بحرانزده این کشور است.
جنگ لفظی بر سر حاکمیت منابع ملی
امضای این قراردادها موجی از انتقادات را در داخل ونزوئلا برانگیخته است. منتقدان دولت دلسی رودریگز، این معامله را واگذاری حاکمیت ملی بر منابع نفتی به واشینگتن میدانند. در مقابل، دولت ونزوئلا استدلال میکند که این مسیر تنها راه جذب سرمایهگذاریهای کلان و بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای انرژی کشور است.