دیدگاه سازندگی: بهرهبرداری از ظرفیتهای بازگشتهها
روزنامه سازندگی در شمارش دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵، در یادداشتی با عنوان «در خاک وطن»، محسن نامجو را هنرمندی «خاص» توصیف کرد. این نشریه استدلال میکند که بازگشت چهرههایی چون خوانندگان، روزنامهنگاران، روشنفکران و سرمایهداران به ایران نباید به افراد خاصی محدود شود، بلکه باید از ظرفیت این افراد برای ایرانِ پساجنگ استفاده کرد.
سازندگی در این گزارش تاکید کرده است که اعتبار اصلی محسن نامجو در حضورش روی استیج و خوانندگی نهفته است و بدون این فعالیت، او هویتی ندارد. از همین رو، این نشریه فراهم کردن بستر اجرا برای او را ضروری میداند.
حمله کیهان: توبه یا سفیدشویی؟
در مقابل، روزنامه کیهان این رویکرد را پذیرفته نیست و سازندگی را متهم به «سفیدشویی» محسن نامجو میکند. کیهان نامجو را خوانندهای «هتاک» مینامد که توهین به مقدسات را در کارنامه دارد و هذیانگویی را به عنوان سبک هنری خود جا زده است.
از دیدگاه کیهان، بازگشت نامجو به وطن نباید جایگزین توبه و استغفار شود. این روزنامه معتقد است تلاشهای سازندگی برای جور کردن استیج و کنسرت برای نامجو، تلاش برای پوشاندن سوابق او در توهین به مقدسات است.
محورهای اصلی اختلاف دو رسانه
- سوابق هنرمند:سازندگی کارنامه نامجو را «نسبتاً پربار» و او را موزیسین میداند، اما کیهان او را «بیهنر» و «هتاک» توصیف میکند.
- هدف بازگشت:سازندگی بر «بهرهگیری از ظرفیتها» تاکید دارد، در حالی که کیهان بازگشت او را بدون توبه، بیمعنی میداند.
- نقش رسانه:کیهان، روزنامه سازندگی و حزب کارگزاران را متهم میکند که با نادیده گرفتن حواشی، در حال بزک کردن چهره نامجو برای بازگرداندن او به صحنه هستند.