سید ناصر عمادی، رئیس بیمارستان رازی تهران، در برنامهای در تلویزیون همشهری به بازخوانی خاطراتی پرداخت که مرز میان خطر و انسانیت را به چالش میکشد. او با اشاره به تجربیاتش در قاره آفریقا، از حادثهای عجیب گفت که در آن، دزدی که با چاقو به او حمله کرده بود، در نهایت به محافظ او تبدیل شد. عمادی این اتفاق را نمادی از درخشش انسانیت در تاریکترین لحظات میداند.
تجربیات جراحی در قلب تاریکی
عمادی در این گفتگو به چالشهای سخت جراحی در مناطق محروم آفریقا اشاره کرد. او تأکید کرد که پزشک در چنین شرایطی تنها با ابزارهای پزشکی روبرو نیست، بلکه با واقعیتهای خشن اجتماعی دستوپنجه نرم میکند. با این حال، او معتقد است وظیفه خدمت به دیگران، حتی در سختترین شرایط و در محیطهای پرخطر، باید ادامه یابد.
از بم تا مدارس؛ فراتر از نسخه پیچیدن
مسیر زندگی این پزشک تنها به آفریقا ختم نمیشود. او تجربیات متفاوتی از حضور در بم دارد؛ جایی که با حجم عظیمی از بیماران روبرو بود. عمادی به نکاتی در مورد مدیریت بهداشتی در مناطق بحرانزده اشاره کرد:
- مراقبت از بیش از ۲۰ هزار بیمار سالک در شهر بم.
- تغییر رویکرد از درمان در کلینیک به حضور فعال در مدارس برای پیشگیری و آموزش.
- تلاش برای شناسایی بیماریها پیش از تبدیل شدن به بحرانهای حاد.
تفاوت «پزشک» و «طبیب»
یکی از محورهای اصلی صحبتهای رئیس بیمارستان رازی، تمایز میان تخصص فنی و اخلاق انسانی بود. او استدلال میکند که داشتن مدرک پزشکی به تنهایی کافی نیست. به باور او، تبدیل شدن به یک «طبیب» مستلزم بهرهمندی از معرفت و اخلاق است. عمادی معتقد است طبیب واقعی کسی است که بتواند در کنار درمان جسم، روح بیمار را نیز درک کند و با انسانیت با او برخورد نماید.