حشمتالله فلاحتپیشه در تحلیل خود از حملات اخیر آمریکا، به دو لایه راهبردی و تاکتیکی اشاره میکند. او معتقد است واشنگتن به دنبال اجرای الگویی است که پیشتر در سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ در قبال عراق به کار گرفت؛ یعنی تبدیل جنگ علیه ایران به امری عادی و نهادینهشده.
عادیسازی جنگ؛ الگوی عراق ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳
آمریکا تلاش میکند با انجام اقدامات نظامی گاهوبیگاه، مانع از احیای قابلیتهای نظامی و اقتصادی ایران شود. طبق تحلیل فلاحتپیشه، واشنگتن برای پیشبرد این هدف راهبردی، از عناوینی چون «حمایت از آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز» و «مقابله با برنامه هستهای ایران» به عنوان پوشش استفاده میکند تا فضای لازم برای اجرای حملات خود را باز کند.
سیاست تاکتیکی در آستانه اجلاس جی۲۰
زمانبندی حملات شب گذشته را نمیتوان تصادفی دانست. فلاحتپیشه احتمال میدهد این اقدامات بر اساس توصیههای اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، انجام شده است تا موضوع تنگه هرمز در اولویت گفتگوهای نشست ۲۰ اقتصاد برتر دنیا قرار گیرد.
تکرار تجربه نشست ناتو در استانبول
این تحلیلگر اشاره کرد که آمریکا پیشتر در نشست سران ناتو در استانبول، با ایجاد تنش در خلیجفارس، توانست محور گفتگوها را از جنگ اوکراین به سمت تنگه هرمز تغییر دهد. در اجلاس جی۲۰ نیز هدف مشابه بود؛ چرا که دستور کار این نشست متمرکز بر موضوعات اقتصادی، مقابله با نفوذ جهانی و آلودگیهای زیستمحیطی بود و اعضای گروه ۲۰ تمایلی نداشتند خود را درگیر یک دستور کار سیاسی و نظامی کنند.
شکست پازل آمریکا در پاسخ ایران
واشنگتن انتظار داشت ایران برای تکمیل پازل این سناریو، به مراکز اقتصادی منطقه حمله کند تا بهانه لازم برای پیشبرد اهداف سیاسی فراهم شود. اما تمرکز پاسخ ایران بر پایگاههای نظامی آمریکا در اردن بود و همین موضوع باعث شد برنامهریزیهای اسکات بسنت به نتیجه دلخواه نرسد.
