بحران در مخازن استراتژیک نفت آمریکا
ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) اکنون در وضعیت هشدارناکی قرار دارد. میزان ذخایر این کشور به حدود ۲۹۰ میلیون بشکه سقوط کرده است؛ رقمی که تنها ۴۰ درصد از کل ظرفیت ۷۱۴ میلیون بشکهای این مخازن را پوشش میدهد. واشنگتن برای بازگرداندن این سطح به مرز ۵۰۰ میلیون بشکه، به حدود ۲۱۰ میلیون بشکه نفت جدید نیاز دارد.
دولت ترامپ در تلاش است تا بازگشت نفت ونزوئلا را بهعنوان یک پیروزی بزرگ در حوزه انرژی معرفی کند، اما واقعیتهای صنعتی با تصویرسازیهای کاخ سفید فاصله زیادی دارد. شکاف موجود در مخازن آمریکا چنان عمیق است که تکیه بر یک منبع خاص، آن هم با محدودیتهای فعلی، منطقی به نظر نمیرسد.
ریاضیات ساده؛ چرا ونزوئلا پاسخگو نیست؟
نگاهی به ظرفیت تولید ونزوئلا نشان میدهد که این کشور توانایی پر کردن سریع مخازن آمریکا را ندارد. تولید فعلی نفت ونزوئلا بین ۱.۲ تا ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز است. حتی اگر هدفگذاری این کشور برای رسیدن به تولید ۱.۵ میلیون بشکه در روز محقق شود، افزایش تولید تنها ۲۵۰ هزار بشکه در روز خواهد بود.
این مقدار افزایش تولید در برابر نیاز ۲۱۰ میلیون بشکهای آمریکا، قطرهای در برابر دریاست. واشنگتن با چالشی در مقیاس صدها میلیون بشکه مواجه است، در حالی که ابزاری که ترامپ برای حل این مشکل انتخاب کرده، تنها قادر است مقدار اندکی به تولید روزانه بیفزاید.
موانع فنی و زیرساختی
ماجرا فقط به اعداد تولید ختم نمیشود. نفت ونزوئلا از نوع سنگین و ترش است. انتقال این نوع نفت به زنجیره پالایش و ذخیرهسازی آمریکا، نیازمند زیرساختهای خاص و ملاحظات فنی پیچیده است. بنابراین، حتی در صورت افزایش تولید، این نفت لزوماً و به سرعت وارد مخازن SPR نمیشود.
- فرسودگی شدید زیرساختهای نفتی ونزوئلا در سالهای اخیر.
- کمبود سرمایهگذاری در بخش تولید و پالایش.
- عدم تطابق سریع نفت سنگین ونزوئلا با برخی استانداردهای ذخیرهسازی سریع.
در مجموع، تکیه بر نفت ونزوئلا برای بازسازی ذخایر راهبردی آمریکا، بیشتر شبیه به یک مانور سیاسی است تا یک استراتژی اقتصادی واقعبینانه.