مرگ دکتر افرا مهردل در محیط بیمارستان بهارلو، فراتر از یک حادثه تراژیک، پرسشهایی بنیادین درباره سیستم حمایتی از کادر درمان ایجاد کرده است. بر اساس روایتهای منتشرشده، پیکر این پزشک جوان حدود دو روز پس از مرگ در محل کارش پیدا شد. این وقفه زمانی در کشف جسد، شوک بزرگی به جامعه پزشکی وارد کرد و نشان میدهد حتی در حساسترین مراکز درمانی، نبود یک سیستم نظارتی ساده برای چک کردن وضعیت همکاران، منجر به چنین اتفاقی میشود.
بحران سلامت روان؛ آمارهای تکاندهنده لنست
فرسودگی شغلی در رشته پزشکی، بهویژه برای رزیدنتها، دیگر یک ادعای پراکنده نیست، بلکه با اعداد و ارقام ثبت شده است. گزارش ژوئن ۲۰۲۴ مجلهThe Lancet Psychiatryوضعیت روانی رزیدنتهای ایرانی را نگرانکننده توصیف میکند. این گزارش نشان میدهد که فشار کاری و استرسهای محیطی، نرخ آسیبهای روانی را در این گروه به شدت بالا برده است.
- حدود ۳۴ درصد از رزیدنتهای پزشکی در ایران تجربیات مرتبط با بحرانهای روانی داشتهاند.
- نرخ سالانه این موارد در میان رزیدنتها حدود ۱۰۰ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر برآورد شده است.
- در مقابل، نرخ مشابه در جمعیت عمومی تنها ۶.۵ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر است.
- این آمار با احتساب جمعیت تقریبی ۱۵ هزار نفری رزیدنتهای کشور، میانگین سالانه ۱۳ مورد را نشان میدهد.
پاسخگویی مسئولان؛ از بهارلو تا وزارتخانه
هادی یزدانی، پزشک و فعال رسانهای، در واکنش به این حادثه بر ابهامهای موجود تأکید دارد. او این پرسش را مطرح میکند که چگونه ممکن است در محیط بیمارستانی، محل استراحت پزشکان تا دو روز مورد بازبینی قرار نگیرد و غیبت یک همکار نادیده گرفته شود؟
یزدانی با اشاره به فشار مضاعف در رشته پزشکی قانونی، خواستار پاسخگویی صریح مسئولان سازمان پزشکی قانونی، دانشگاه علوم پزشکی تهران و ریاست بیمارستان بهارلو شد. او تأکید میکند که اگرچه تحریمها و کمبود تجهیزات بر شرایط کاری اثر گذاشته، اما مسئولان داخل ساختار وزارتخانه باید در قبال نقصهای مدیریتی و نبود حمایتهای روانی از کادر درمان پاسخگو باشند.
این حادثه بار دیگر یادآور این نکته است که کادر درمان، بهویژه رزیدنتها، در نقطه تلاقی فشار کاری شدید و کمبود امکانات قرار دارند و در صورت نبود نظارت دقیق، این فشارها به نتایجی جبرانناپذیر میانجامد.