حمیدرضا احمدیان در نشست تخصصی کیف پول دیجیتال که روز دوشنبه در حاشیه بیستونهمین نمایشگاه بینالمللی الکترونیک، کامپیوتر و تجارت الکترونیکی (الکامپ) برگزار شد، به چالشهای پرداختهای بانکی در ایران پرداخت. او معتقد است نگاه به کیف پول الکترونیک نباید صرفاً محدود به «ابزار پرداخت پول خرد» باشد، چرا که این رویکرد مسیر توسعه را اشتباه میکند.
تغییر رویکرد از رقابت به تعاملپذیری
احمدیان با اشاره به تجربه اروپا تاکید کرد که در آنجا ولتهای مجزایی برای پرداختهای خرد در مقابل پرداختهای شرکتی تعریف شده است. او هشدار داد که نگاه اکوسیستمی سادهانگارانه به این موضوع درست نیست و باید جنبههای مختلف را به صورت جامع بررسی کرد.
از دیدگاه معاون سازمان اداری و استخدامی، تعاملپذیری کلید موفقیت این سیستم است. او اشاره کرد که در ایران کیف پولهای متعدد به جای همکاری، در حال رقابت با یکدیگر هستند که این وضعیت باید تغییر کند.
باشگاه کارکنان و چالش همکاری بانکها
یکی از محورهای اصلی پیگیریهای فعلی سازمان اداری و استخدامی، ایجاد «باشگاه کارکنان ایران» است. احمدیان اذعان کرد که در این مسیر با مقاومت یا سختگیری بانکها مواجه شده است؛ به طوری که برخی بانکها حضور خود را مشروط به عدم حضور بانکهای رقیب کردهاند. او تأکید کرد که هدف از این پروژه، بازگرداندن شخصیت و شأن کارکنان دولت است که در سالهای اخیر تضعیف شده است.
علت شکست کیف پول شهروندی و گسست در پرداخت یارانهها
طرح کیف پول شهروندی در سالهای گذشته با شکست مواجه شد. احمدیان دلیل این ناکامی را دو مورد دانست:
- ضعف در سیستمهای نظارتی.
- جایگزینی تعامل با مدلهای رقابتی.
او به پراکندگی پرداختهای دولتی اشاره کرد و گفت در حال حاضر یارانه انرژی، کالابرگ و سایر یارانهها هر کدام به صورت جداگانه واریز میشوند. در حالی که منطق صحیح، تجمیع تمامی این پرداختها در یک کیف پول شهروندی واحد است.
نقد مدل تنظیمگری «پسینی» در ایران
احمدیان مدل تنظیمگری فعلی را «غیرهوشمند» و «پسینی» توصیف کرد. به گفته او، رگولاتورها معمولاً پس از شکلگیری یک جریان حرکت میکنند، نه پیش از آن. این فاصله باعث شده تا بنگاههای اقتصادی خصوصی به حجم عظیمی از دادهها دسترسی داشته باشند، در حالی که نهادهای نظارتی تنها پس از وقوع اتفاقات متوجه شرایط میشوند.
