تلاقی سنت و مدرنیته در روایتخانه
مجموعه «روایتخانه» که برای رویداد «ایران جان؛ قزوین ایران» ساخته شده، فراتر از یک مستند معمولی است. لیلا حبیبپور در مقام تهیهکننده و محمد صالحی در جایگاه کارگردان، این اثر را بر بستر فناوریهای نوین بنا کردهاند. هدف سازندگان، ایجاد پیوندی میان مخاطب امروز و تاریخ کهن ایران بود؛ به همین دلیل از هوش مصنوعی برای خلق جلوههای بصری استفاده کردند تا قصههای قصهگویان سنتی، رنگ و بوی مدرنیته بگیرد و جذابیت بصری بیشتری پیدا کند.
سفر به حافظه تاریخی قزوین در ۸ ایستگاه
این اثر در قالب ۸ قسمت ۱۰ دقیقهای، لایههای مختلف هویت تاریخی شهر آبانبارها را میشکافد. روایتخانه هر قسمت را به یکی از نمادهای فرهنگی، معماری یا شخصیتهای برجسته قزوین اختصاص داده است تا تصویری جامع از این شهر ارائه دهد. محورهای اصلی این مجموعه را میتوان در دستههای زیر خلاصه کرد:
- چهرههای ماندگار:بررسی زندگی و آثار میرعماد حسنی قزوینی و حمدالله مستوفی که نامشان با تاریخ این شهر گره خورده است.
- میراث معماری:روایت داستانهای نهفته در عمارت امینیها، آبانبارهای تاریخی و کاروانسرای سعدالسلطنه که زمانی محبوبترین مرکز تجاری بازرگانان ایران بود.
- آیینهای بومی:بازسازی فضای نمایش تعزیه در قسمتی با عنوان «آخرین تعزیه عباس» و بررسی مراسم سنتی «پنجاهبدر» در اپیزود «باران میآید».
- شیرازه تاریخ معاصر:نگاهی به پیشینه «اولین خیابان ایران» که در شهر قزوین شکل گرفته است.
فراتر از یک مقصد گردشگری
سازندگان «روایتخانه» تلاش کردهاند قزوین را نه به عنوان یک مقصد توریستی ساده، بلکه به عنوان یک هویت زنده و پویا معرفی کنند. این مجموعه با نگاهی هنرمندانه، تلاش میکند قصههایی را که در غبار زمان گم شده بودند، دوباره زنده کند و با چاشنی تکنولوژی، آنها را به گوش مخاطبان برساند. در واقع، این اثر تلاشی است برای تبدیل تاریخ خشک کتابها به روایتهای بصری و شنیداری که بتواند هر بینندهای را با فرهنگ غنی این دیار آشنا کند.