شکاف میان شعار وفاق و واقعیتهای اجرایی
مسعود پزشکیان از نخستین روزهای آغاز به کار دولت، «وفاق ملی» و ایجاد انسجام را محور اصلی فعالیتهای خود قرار داد. این رویکرد برای یکپارچهسازی ظرفیتهای کشور و بهرهگیری از همدلی ملی طراحی شده بود و مورد استقبال دلسوزان نظام قرار گرفت.، رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام اخیر خود به مناسبت هفته دولت، صراحتاً بر ضرورت حفاظت از «انسجام اجتماعی» تأکید کردند.
اما در عمل، تضاد عجیبی میان این اهداف و خروجیهای تیم اطلاعرسانی دولت دیده میشود. برخی تریبونها و بخشهای اجرایی به جای تقویت وحدت، از ادبیاتی استفاده میکنند که تفرقهافکن است و در نهایت به نفع دشمنان تمام میشود.
سیگنالهای ضعف در مقابل انسجام خارجی
در حالی که فشار خارجیها در ۲۰۰ روز گذشته به نتیجهای نرسیده و حتی رسانههای غربی نظیر «گاردین» اذعان کردهاند که ایران در برابر فشارها منسجمتر میشود، شنیدن مواضع شتابزده و ناامیدکننده از درون بدنه اجرایی دولت جای تأمل دارد. رویکرد جاری در حواشی دولت نشان میدهد که نوعی الگوی آسیبزا در نحوه اطلاعرسانی شکل گرفته است.
جنجال ویدئوی جلسه هیئت دولت و نقد صداوسیما
پخش ویدئویی از جلسه هیئت دولت، یکی از نمونههای بارز علنی شدن انتقاداتی است که میتوانست در فضای بسته حل شود. در این ویدئو، رئیسجمهور خطاب به رئیس صداوسیما گفت:
- «آقای جبلی! اصلاً صداوسیما را نگاه نمیکنم؛ وقتی میبینم اعصابم خراب میشود.»
- «من که زندگیام را میخواهم برای نظام بگذارم این نگاه را پیدا کردهام، ببینید مردم چه نگاهی دارند.»
- «ما در حال حاضر بیشتر از همیشه به حفظ وحدت، انسجام و یکصدایی نیاز داریم.»
این اظهارات هرچند بر ضرورت یکصدایی تأکید داشت، اما انتشار عمومی آن باعث شد رسانههای متخاصم از این فضای متشنج سوءاستفاده کنند.
مواضع ساختارشکنانه برخی مقامات
علاوه بر تیم اطلاعرسانی، موضعگیریهای برخی چهرهها مانند یوسف پزشکیان و تعدادی از مقامات اجرایی، گمانهزنیها درباره عدم انضباط ساختاری در دولت را تقویت کرده است. این رفتارهای ساختارشکنانه را میتوان در تضاد مستقیم با رویکردی دانست که هدفش ایجاد آرامش و انسجام ملی است.