فراتر از دیپلوم و لیسانس؛ نیاز به آمادگی ذهنی
ورود به بازار کار در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری به مهارتهای عملی، آمادگی ذهنی و توانایی تصمیمگیری سریع وابسته شده است. دانشجویان پرستاری پس از اتمام تحصیلات، با چالشی جدی روبهرو هستند: تبدیل دانش کتابخانهای به عملکرد حرفهای در کنار بیمار. در محیطهای درمانی، پرستار باید بتواند تحت فشار شدید، اضطراب و مسئولیتهای سنگین، درستترین تصمیم را بگیرد؛ وضعیتی که صرفاً با مطالعه متون نظری حاصل نمیشود.
پیامدهای فقدان اشتغالپذیری در رشتههای بالینی
اشتغالپذیری تنها به معنای یافتن شغل نیست، بلکه ترکیبی از دانش، مهارت و نگرش صحیح است که فرد را قادر میسازد از نخستین روز فعالیت، نقشی مؤثر ایفا کند. زمانی که دانشجویان بدون آمادگی کافی وارد محیط کار شوند، با زنجیرهای از مشکلات مواجه میشوند که عبارتند از:
- احساس سردرگمی و اضطراب شغلی شدید در ابتدای مسیر.
- تمایل به پذیرش شغلهای نامرتبط با رشته تحصیلی.
- کاهش درآمد و در نهایت احتمال ترک حرفه پرستاری.
- افزایش احتمال بروز خطا در مراقبت از بیماران به دلیل فاصله میان تئوری و عمل.
از آنجا که پرستاران در خط مقدم خدمات بهداشتی و درمانی قرار دارند، هرگونه احساس ناکارآمدی یا ناامیدی در آنها، مستقیماً بر کیفیت خدمات ارائه شده به جامعه اثر میگذارد.
پژوهشی برای بررسی وضعیت انتقال از دانشگاه به بیمارستان
برای شناسایی دقیقتر این شکاف، عهدیه بحری، پژوهشگر پرستاری مراقبتهای ویژه در مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی پژوهشکده بیماریهای غیر واگیر دانشگاه علوم پزشکی یزد، تحقیقی را با هدف بررسی میزان آمادگی دانشجویان پرستاری برای ورود به محیط کار انجام داده است.
این پژوهش با رویکردی جامع و با همکاری چندین مرکز علمی پیشران در کشور صورت گرفته است. دانشگاههای علوم پزشکی کاشان، دانشگاه علوم پزشکی شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در کنار پژوهشکده بیماریهای غیر واگیر یزد، در اجرای این تحقیق مشارکت داشتهاند تا ابعادی از چالشهای پیش روی فارغالتحصیلان پرستاری در مسیر تبدیل شدن به نیروی متخصص شناسایی شود.