ثانیههای حیاتی در دبیرستان تریبهوان تریشولی
راجندرا داوادی، مدیر دبیرستان تریبهوان تریشولی در منطقه نوواکوت، با دریافت چهار هشدار متوالی درباره سیلابی که با شدت زیاد در حال حرکت بود، بلافاصله دستور توقف کلاسها و تخلیه مدرسه را صادر کرد. یکی از این هشدارها از شهر بتراواتی که در بالادست رودخانه قرار دارد ارسال شده بود و شدت وضعیت را نشان میداد.
داوادی که مسئولیت ۱۶۰۰ دانشآموز را بر عهده دارد، هیچ تردیدی در تصمیم خود نکرد. او میگوید: «تصمیم گرفتم دیگر معطل نکنم؛ حتی اگر سیل نمیآمد، نهایتاً فقط کلاسهای یک روز از دست میرفت.» این مدیر مدرسه در حالی که دانشآموزان را به مناطق مرتفع هدایت میکرد، شاهد فروپاشی یک ساختمان خوابگاه در فاصله ۱۰۰ متری رودخانه بود که در میان جریان خروشان آب ناپدید شد.
فرار از لبه مرگ
دانشآموزان این مدرسه در لحظات ابتدایی با صحنههای تکاندهندهای روبهرو شدند. یونیشا، دانشآموز ۱۶ ساله، میگوید او و دوستانش با اختلاف تنها ۱۰ ثانیه توانستند خود را به جای امن برسانند. او توصیف میکند که کودکان در مسیری گلآلود به سمت ارتفاعات میدویدند و همزمان شاهد بودند که بازار شهر درست مقابل چشمانشان توسط سیل بلعیده شد.
داوادی معتقد است اگر تصمیم تخلیه تنها ۱۰ دقیقه دیرتر گرفته میشد، هیچکدام از آنها امروز زنده نبودند تا روایت این حادثه را بازگو کنند.
تخریب گسترده مدارس در نپال
بر اساس گزارش سازمان خیریه «نجات کودکان»، سیلابهای اخیر در نپال خسارات سنگینی بر جای گذاشته است. آمارها نشان میدهد که دستکم ۶۹ مدرسه در این جریان تخریب شده یا آسیب جدی دیدهاند و نزدیک به ۱۹ هزار کودک تحت تأثیر این بلای طبیعی قرار گرفتهاند.
در منطقه دهادینگ که یکی از آسیبدیدهترین نقاط است، داستانهای مشابهی از نجاتهای لحظهای وجود دارد:
- گروهی از دانشآموزان تنها به این دلیل جان سالم به در بردند که برای زنگ ناهار از کلاس خارج شده بودند.
- در نقاط دیگر، معلمان درست پیش از ورود سیلاب، دستور تخلیه سریع کلاسها را صادر کردند.
- والدین برخی کودکان گزارش دادهاند که معلمان با فریادهای هشداردهنده، دانشآموزان را مجبور به ترک سریع ساختمانها کردند.
