پدیدههای خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی معمولاً به صورت جفت رخ میدهند. هر سال دو بار، در بازههایی موسوم به «فصل گرفتگی» که حدود ۳۴ روز به طول میانجامد، زمین، ماه و خورشید تقریباً در یک راستا قرار میگیرند و صحنههایی خیرهکننده در آسمان خلق میکنند.
مکانیسم وقوع گرفتگیها
تغییر فازهای ماه از نو به کامل، که کمی بیش از ۱۴ روز زمان میبرد، بستر ایجاد یک خورشیدگرفتگی و یک ماهگرفتگی را فراهم میکند. با این حال، همترازی دقیق ماه نو و ماه کامل در یک فصل گرفتگی بهندرت اتفاق میافتد؛ به گونهای که هر دو پدیده به صورت «کامل» رخ دهند. در اکثر موارد، گرفتگیهای جزئی بخشی از این چرخه هستند و تنها در شرایط خاصی شاهد گرفتگیهای کامل خواهیم بود.
ثبتی از سال ۲۰۲۶: از اسپانیا تا فرانسه
آخرین فصل گرفتگی در سال ۲۰۲۶، جفتی از پدیدههای دوهفتهای را به وجود آورد که توجه اخترشناسان را به خود جلب کرد. این وقایع شامل موارد زیر بود:
- خورشیدگرفتگی کامل:در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۲۶، این پدیده در شهرستان پنیافیل اسپانیا ثبت شد. تصاویر منتشر شده، درخشندگی تاج طلایی خورشید را در لحظات آغازین گرفتگی کامل به تصویر کشیده است.
- ماهگرفتگی تقریباً کامل:در شب ۲۷ و ۲۸ اوت همان سال، یک ماهگرفتگی جزئی عمیق از منطقه سور در فرانسه ثبت شد.
نگاهی به افق ۲۰۲۷
چرخه آسمانی متوقف نمیشود و فصل بعدی گرفتگیها نیز تاریخهای مشخصی را به ثبت رسانده است. بر اساس دادههای ناسا، در ۶ فوریه ۲۰۲۷ شاهد یک خورشیدگرفتگی حلقوی خواهیم بود. همچنین در تاریخ ۲۰ و ۲۱ فوریه ۲۰۲۷، یک ماهگرفتگی نیمسایه رخ خواهد داد که بار دیگر همترازی این سه جرم آسمانی را به نمایش میگذارد.
