حضور بیصدا در محیطهای آموزشی
شهید محمدجواد باهنر را میتوان یکی از چهرههای استثنایی تاریخ انقلاب دانست. ویژگی بارز او این بود که با وجود نقشهای کلیدی، هرگز به تظاهر روی نیاورد. او در سالهایی که بیشترین تأثیر را بر ذهن دانشآموزان دبستان و دبیرستان میگذاشت، مانند یک معلم معمولی رفتوآمد میکرد. این سطح از پنهانکاری باعث شد تا بسیاری از مبارزان و انقلابیون، جز گروه محدودی از افراد ویژه، از اهمیت و عمق نقش او بیخبر بمانند.
نشریه «مکتب تشیع» و سالهای پیش از انقلاب
فعالیتهای زمینهساز برای انقلاب اسلامی در مورد شهید باهنر، به سالهای ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ بازمیگردد. او در آن دوران در کنار برادران دیگر، از جمله آقای هاشمی رفسنجانی، گامهای نخستین خود را برای طرحریزی انقلاب برداشت. یکی از مهمترین دستاوردهای این دوره، تأسیس نشریهای در شهر قم به نام «مکتب تشیع» بود که مدیریت و بیشترین نقش در هدایت آن بر عهده شهید باهنر قرار داشت.
واکنش دستگاه نظام پیشین
این نشریه که رویکردی اسلامی و روحبخش داشت، خیلی زود توجه دستگاه حاکم را جلب کرد و با حساسیت شدیدی مورد پیگیری قرار گرفت. با این حال، شهید باهنر تا لحظه شهادت، خدمات ارزنده خود را در مسیر خدمت به مردم و پیشبرد اهداف انقلاب ادامه داد.
سازماندهی سیاسی پس از پیروزی انقلاب
در کنار فعالیتهای آموزشی و رسانهای، شهید باهنر در حوزه سیاسی نیز پیشگام بود. او از نخستین روزهایی که نیاز به تشکیل یک دستگاه و سازمان سیاسی-اسلامی پس از پیروزی انقلاب احساس شد، در کادرهای تصمیمگیر حضور داشت و در شکلگیری اندیشههای سازمانی این نهاد نقش ایفا کرد.
- فعالیت در قالب معلمی معمولی برای آموزش نسل جوان
- تأسیس نشریه مکتب تشیع در قم (۱۳۳۵-۱۳۳۶)
- همکاری با چهرههای کلیدی انقلاب از جمله هاشمی رفسنجانی
- مشارکت در ایجاد ساختارهای سیاسی-اسلامی پس از انقلاب