محمد مهاجری در یادداشتی به تحلیل واکنشهای تند برخی چهرههای سیاسی به گزارشهای اقتصادی مقامات کشور پرداخت. او معتقد است انتشار آمارهایی درباره تنگناها و ضعفهای اقتصادی توسط روسای قوای مجریه و مقننه، لزوماً به معنای ارسال سیگنال ضعف یا لو دادن اطلاعات محرمانه نیست.
شفافیت اقتصادی در برابر اسرار نظامی
مهاجری اشاره میکند که برخی مسئولان دولتی، از جمله وزیر اقتصاد و رئیس بانک مرکزی، در گزارشهای خود به متغیرهای کلیدی اشاره کردهاند. این موارد شامل موارد زیر است:
- میزان صادرات نفت و قیمت آن
- نرخ تورم و سطح نقدینگی
- وضعیت کمبود بنزین در کشور
به باور وی، این دادهها مقولاتی نیستند که بتوان آنها را پنهان کرد، زیرا تحلیلگران و نهادهای بینالمللی به راحتی به این اطلاعات دسترسی دارند. او این پرسش را مطرح میکند که آیا اشاره به وضعیت اقتصادی، به معنای افشای اطلاعات پنهان درباره تسلیحات است که باعث خشم برخی گروهها شده است؟
مثالهای بینالمللی از پذیرش واقعیتها
نویسنده برای تبیین دیدگاه خود به نمونههای جهانی اشاره میکند. او میگوید حتی قدرتهای بزرگی مثل ایالات متحده در جنگهای اخیر نتوانستند ناتوانیهای نظامی خود را پنهان کنند و مقامات این کشور راضی به اعتراف به این ضعفها شدند.
مهاجری همچنین به اظهارات اخیر رئیس ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی استناد میکند. او یادآور میشود که فرمانده ارتش اسرائیل به صراحت از خالی شدن خزانه مالی این ارتش خبر داد و تأکید کرد که پایان یافتن منابع مالی، بر آمادگی نیروها و توانایی آنها برای انجام مأموریتها تأثیر گذاشته است.
او در پایان این بخش از تحلیل خود، منتقدان داخلی (که آنها را پایداریچیها مینامد) را به دلیل واکنشهای احساسی به گزارشهای اقتصادی به چالش میکشد و تأکید میکند که کتمان اطلاعات در حوزههای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در عصر حاضر امکانپذیر نیست.
