فشار جمعیت بر زیرساختهای فرسوده
عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخستوزیر حکومت طالبان، از بازگشت بیش از هشت میلیون افغان از کشورهای همسایه طی پنج سال گذشته خبر داد. این موج عظیم مهاجران، تأمین نیازهای اولیه و بشردوستانه را به یکی از پیچیدهترین چالشهای پیش روی کابل تبدیل کرده است.
حنفی در دیدار با یاسمین پرا دِسیموز و یوهانیس بریوور، از مسئولان کمیته بینالمللی صلیب سرخ، تأکید کرد که این حجم از بازگشت، مشکلات اقتصادی کشور را تشدید کرده است. در این نشست که با هدف بررسی وضعیت انسانی برگزار شد، طالبان از نهادهای امدادرسان خواستند تا مسئولیتهای خود را در قبال افغانهای بازگشته بهطور جدیتر دنبال کنند.
کمبودهای اساسی و گرههای اقتصادی
ادغام دوباره میلیونها نفر در جامعهای که خود با بحران دستوپنجه نرم میکند، نیازهای گستردهای را ایجاد کرده است. بازگشتکنندگان راهپناه هیچ زیرساخت آمادهای نیستند و با کمبودهای جدی در حوزههای زیر مواجهاند:
- تأمین سرپناه و مسکن مناسب
- ایجاد فرصتهای شغلی و اشتغال پایدار
- دسترسی به خدمات بهداشتی و مراقبتهای پزشکی
- بازگشت به چرخه آموزش و تحصیلات
محدود بودن فرصتهای اقتصادی و وابستگی شدید بخش بزرگی از جمعیت به کمکهای خارجی، روند بازسازی زندگی این افراد را دشوارتر کرده است.
نگاه صلیب سرخ به ثبات و ویرانی
یاسمین پرا دِسیموز در پاسخ به این نگرانیها اشاره کرد که با پایان جنگهای طولانی، وضعیت افغانستان باثباتتر شده است، اما این ثبات لزوماً به معنای رفع مشکلات نیست. آثار ویرانگر جنگها همچنان در جای جای کشور دیده میشود و مردم برای بقا به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند.
او تأکید کرد که کمیته بینالمللی صلیب سرخ به فعالیتهای خود در این کشور ادامه میدهد؛ نهادی که در چهار دهه گذشته، بهویژه در زمینه کمک به زندانیان، فعال بوده است.
تلاقی بلایای طبیعی و بحران انسانی
اوضاع را بدتر از آن است که صرفاً به بازگشت مهاجران اشاره شود. وقوع بلایای طبیعی، بهویژه زمینلرزههای ویرانگر، فشار را بر خانوادههای آسیبدیده دوچندان کرده است. سازمانهای امدادرسان اکنون مجبورند بخشی از ظرفیت محدود خود را میان بازگشتکنندگان و قربانیان بلایای طبیعی تقسیم کنند، که این موضوع مدیریت بحران را برای حکومت طالبان و نهادهای بینالمللی سختتر میکند.