تارتار با اشاره به زمان پیوستن اورونوف به پرسپولیس، استدلال کرد که دیر رسیدن بازیکن به تیم، مانع از رسیدن او به آمادگی ایدهآل و هماهنگی کامل با سیستم تیمی شده است. این توجیه جدید نشان میدهد که از نظر تارتار، خروجی فنی بازیکن لزوماً به کیفیت فردی او برنمیگردد، بلکه شرایط زمانی ورود به باشگاه نقش تعیینکنندهای داشته است.
تاثیر زمان ورود بر سازگاری بازیکن
در فوتبال حرفهای، زمان پیوستن یک بازیکن به تیم، بهویژه در باشگاههایی با فشار بالای پرسپولیس، مستقیماً بر روند تطبیق او اثر میگذارد. از دست دادن تمرینات پیشفصل و عدم حضور در جلسات تاکتیکی اولیه، باعث میشود بازیکن در درک استراتژیهای سرمربی و ایجاد هماهنگی با همتیمیها دچار مشکل شود.
تارتار معتقد است اورونوف به دلیل این فاصله زمانی، فرصت کافی برای تطبیق با ریتم بازی تیم را نداشته است. این موضوع معمولاً در سه محور زیر نمایان میشود:
- کاهش هماهنگی در خطوط دفاعی و تهاجمی به دلیل نبود تمرینات مشترک.
- عدم رسیدن به پیک بدنی مورد نیاز برای رقابتهای شدید لیگ.
- فشار روانی ناشی از نیاز به درخشش سریع در شرایطی که زمان انطباق وجود ندارد.
رویکرد تارتار برای کاهش فشارها
تارتار با این تحلیل، سعی کرد فشارها را از روی دوش اورونوف بردارد و وضعیت او را در چارچوب منطق ورزشی تعریف کند. او بر این باور است که وقتی بازیکنی در زمان نامناسبی به تیم اضافه میشود، انتظار بازدهی ۱۰۰ درصدی در همان ابتدای کار، واقعبینانه نیست.
این دیدگاه تارتار، در واقع نوعی حمایت فنی از بازیکن است تا او بتواند بدون دغدغههای ذهنی زیاد، روی بازی خود تمرکز کند و کمبودهای ناشی از زمان پیوستن دیرهنگام را جبران نماید.