همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: در اوایل قرن بیستم، دو کلانشهر بزرگ سیدنی و ملبورن چنان بر سر تصاحب عنوان پایتختی استرالیا با هم میجنگیدند که در نهایت، سیاستمداران تصمیم گرفتند نقطهای میانه را انتخاب کنند تا غائله ختم شود. به این ترتیب در سال ۱۹۱۳ میلادی، کانبرا بهعنوان پایتختی برنامهریزیشده و کاملاً مهندسیساز، در فضای خالی میان این دو رقیب سرسخت پایهگذاری شد.
این شهر، مانند برازیلیا در برزیل، بدون داشتن پیشینه قبلی و کاملاً از صفر طراحی شد. مسئولیت این پروژه بزرگ ملی بر دوش دو معمار نوآور آمریکایی، یعنی «والتر برلی گریفین» و همسرش «ماریون ماهونی گریفین» قرار گرفت. ایده محوری آنها پیوند عمیق زندگی مدرن با طبیعت بود؛ رویکردی الهامگرفته از نظریه جهانی «شهر باغ» که در آن جنگلهای طبیعی و فضاهای سبز پهناور، کالبد اصلی شهر را شکل میدهند. امروزه کانبرا با حفظ تراکم جمعیتی پایین و دریاچههای مصنوعی زیبایش، نهتنها یک شاهکار معماری سبز و پایدار به شمار میرود، بلکه قلب تپنده سیاست استرالیاست که پارلمان، دیوان عالی و تمام نهادهای کلیدی دولتی را در خود جای داده است.
