بازفرآوری پسماندهای هسته‌ای: یک منبع ارزشمند

نورنیوز-گروه بین‌الملل: ایالات متحده با وجود داشتن بیشترین ظرفیت نیروگاه‌های هسته‌ای جهان، از دهه 1970 تا کنون در صنعت هسته‌ای نسبت به برخی دیگر از کشورها عقب‌تر بوده است. این کشور هم راکتورهای زاینده و هم بازفرآوری سوخت هسته‌ای را کنار گذاشت. در نتیجه، آمریکا حدود 94 هزار تُن پسماند هسته‌ای سطح بالا دارد که باید برای بیش از 100 هزار سال دفن شوند. این پسماندها از ترکیبی از عناصر و ایزوتوپ‌های رادیواکتیو تشکیل شده‌اند که ارزش بسیار زیادی دارند. به عنوان مثال، سوخت هسته‌ای مصرف‌شده همچنان حدود 90 درصد اورانیوم و پلوتونیوم اولیه را در خود دارد. ایزوتوپ‌هایی مانند استرانسیوم-90، رودیوم-103، پالادیم-105 تا 110 و آمریسیوم-241 نیز در آن وجود دارند که کاربردهای مختلف پزشکی، صنعتی و فضایی و زمینی دارند. ارزش این ایزوتوپ‌ها در ذخایر پسماند هسته‌ای حدود 24 میلیارد دلار برآورد می‌شود و ارزش سوخت اورانیوم و پلوتونیوم به تریلیون‌ها دلار می‌رسد؛ بنابراین ثروت حاصل از ایزوتوپ‌ها در مقایسه با آن، رقم ناچیزی است. حل مشکل ذخیره ایمن پسماند و دسترسی دوباره به آن نسبتا آسان است. مسئله اصلی این است که بتوان پسماند را به شکلی ایمن ذخیره کرد و در صورت نیاز، دوباره به آن دسترسی داشت. این موضوع بخشی از منطق پشت پروژه جدید بازیابی عناصر، نابودی مواد نامطلوب و تولید انرژی است. بخش دیگر این پروژه، کاهش چشمگیر حجم ذخایر پسماند از طریق سوزاندن بخش عمده آن در راکتورهای شکافت هسته‌ای می‌باشد.