از آن سوی میز بازجویی تا این سوی میز جراحی؛ روایت پزشکی که طبابت را در خط مقدم آموخت

به گزارش خبرگزاری ایمنا، ابراهیم اسفندیاری، استاد دانشکده پزشکی و عضو گروه علوم تشریح دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، تصویری از یک پزشک باسابقه دارد. پشت سرش قفسه‌هایی پر از کتاب‌های پزشکی، آناتومی و علوم تشریح دیده می‌شود. این تصویر به روایتی از چند دهه زندگی او اشاره می‌کند که از راهروهای بیمارستان آغاز شده و از اتاق‌های بازجویی و زندان، مناطق محروم، جبهه‌های جنگ و درمان مجروحان گذشته و امروز به کلاس درس رسیده است. ابراهیم اسفندیاری می‌گوید پزشکی برای او صرفاً یک انتخاب شغلی نبوده است. این حرفه با مفهوم انسان، مسئولیت، خدمت و سخت‌ترین تجربیات شخصی گره خورده است. روایت او از این حرفه بیشتر درباره انسانی است که تلاش کرده دانشی را که آموخته، در خدمت دیگران قرار دهد. او به سال 1355 باز می‌گردد، زمانی که دانشجوی سال ششم پزشکی بود و دوران انترنی را در بیمارستان آیت‌الله کاشانی اصفهان می‌گذراند. فضای بیمارستان برای یک دانشجوی سال آخر پزشکی، محل آموختن، تجربه کردن و نزدیک شدن به دنیای واقعی طب بود. اما یک روز، صدای ساده‌ای از بلندگوی بیمارستان مسیر زندگی او را تغییر داد. اسفندیاری در این راستا می‌گوید: «پیج بیمارستان صدا زد که فلانی به دم در بیمارستان. من رفتم به نگهبان دم در بیمارستان گفتم کسی با من کار داره؟» پشت در، مردی قدبلند منتظرش بود و چند لحظه بعد...