بررسی نقش رسانه در ترویج ضدارزش‌ها

حجت‌الاسلام خدابخش عبدلی، دکترای علوم سیاسی و استاد حوزه و دانشگاه، در یادداشتی نوشت که یکی از مغالطه‌های رایج در میان بانیان برجسته‌سازی ضدارزش‌ها این تصور است که رسانه می‌تواند یک پدیده را بدون تأیید یا رد، صرفاً بازنمایی کند و مسئولیت پیامدهای آن را نپذیرد. مارشال مک‌لوهان، نظریه‌پرداز کانادایی، با جمله «رسانه همان پیام است» خاطرنشان کرد که شیوه ارائه رسانه‌ها خود حامل پیامی قوی‌تر از محتوای ظاهری است. وقتی یک رسانه تصویری زنی بی‌حجاب یا مردی با خالکوبی‌های نامتعارف را در قابی زیبا به نمایش می‌گذارد، حتی اگر هیچ جمله تأییدآمیزی نیاورد، نفس این بازنمایی پیام «مقبولیت» و «الگوشدگی» را مخابره می‌کند. قالب، محتوا را در خود هضم می‌کند و پیام غالب، نه نقد ضمنی که تأیید ضمنی آن سبک زندگی است. قرآن کریم با تحریم «اشاعه فحشا» این حقیقت را بیان کرده است: «إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ» (نور: 19). برجسته‌سازی و بازنمایی وسوسه‌انگیز ضدارزش‌ها در سپهر عمومی، مصداق «اشاعه فحشا» است. تعبیر «یُحِبُّونَ» در آیه نیز نشان می‌دهد که ممکن است بانیان رسانه‌ای ادعا کنند که ما دوست نداریم فحشا شیوع یابد، اما فعل آنان به ترویج آن دامن می‌زند.