وضعیت سدها
- **سد امیرکبیر:** 161 میلیون مترمکعب، 90 درصد پرشدگی، 213 درصد افزایش نسبت به سال گذشته
- **سد لار:** 69 میلیون مترمکعب، 17 درصد پرشدگی، 37 درصد افزایش نسبت به سال گذشته
- **سد طالقان:** 225 میلیون مترمکعب، 53 درصد پرشدگی، 8 درصد افزایش نسبت به سال گذشته
- **سد لتیان:** 46 میلیون مترمکعب، 60 درصد پرشدگی، 33 درصد افزایش نسبت به سال گذشته
- **سد ماملو:** 34 میلیون مترمکعب، 14 درصد پرشدگی، 57 درصد افزایش نسبت به سال گذشته
در ظاهر، برخی سدها نسبت به سال گذشته وضعیت بهتری دارند. اما پشت این اعداد، واقعیتی نهفته است که کارشناسان آب سالهاست درباره آن هشدار میدهند؛ واقعیتی به نام «شکنندگی امنیت آبی تهران». سد طالقان با 225 میلیون مترمکعب ذخیره و 53 درصد پرشدگی، بیشترین حجم آب را در میان سدهای تهران دارد. سد امیرکبیر نیز با 161 میلیون مترمکعب ذخیره و 90 درصد پرشدگی، در وضعیت مطلوبی قرار گرفته است. اما در سوی دیگر ماجرا، سد لار با تنها 7 درصد پرشدگی و سد ماملو با 14 درصد پرشدگی، همچنان در محدوده تنش آبی قرار دارند. لتیان نیز اگرچه 60 درصد پرشدگی را ثبت کرده، اما فاصله معناداری با شرایط ایدهآل دارد.
چرا نباید از افزایش ذخایر برخی سدها خوشحال شد؟ سال 1404 یکی از خشکترین سالهای آبی دهههای اخیر بود و بسیاری از سدها در شرایط بحرانی قرار داشتند. بنابراین رشد نسبت به یک سال بسیار خشک، لزوماً به معنای بازگشت به شرایط نرمال نیست. واقعیت این است که تهران همچنان با کمبود بارش نسبت به میانگین بلندمدت روبهروست.
